به گزارش خبرآنلاین سعید لیلاز به روزنامه اعتماد گفت:
*حتی قرارداد ترکمانچای نیز، هر چند در شرایط شکست ایران منعقد شد، یک توافقنامه بود و نه تسلیمنامه. یعنی حتی در آن شرایط نیز طرفین در قالب یک توافق به نتیجه رسیدند، بنابراین اگر در آن دوران برای ایران شکستخورده چنین توافقی قابل تحلیل است، امروز که ایران در موقعیتی کاملا متفاوت قرار دارد، طبیعتا باید با نگاه دقیقتر و منصفانهتری به موضوع نگاه کنیم
* کسانی که با این تفاهم مخالفت میکنند، لزوما از منظر منافع ملی به موضوع نگاه نمیکنند، بلکه بیشتر از زاویه منافع سیاسی یا گروهی خودشان موضع میگیرند.
*روند تحولات جهانی به زیان ایالاتمتحده در حال حرکت است، زیرا جهان به تدریج از وضعیت تکقطبی فاصله میگیرد. در چنین شرایطی امریکا میداند که اگر قرار باشد تکلیف رابطه با ایران را روشن کند، باید در یک بازه زمانی محدود این کار را انجام دهد؛ در غیر این صورت در آینده قدرتز تهدیدهای خارجی هم جدیتر است.
* پیشبینی من این است که با امضای این تفاهم، ایران وارد دوره جدیدی خواهد شد. البته تحقق این چشمانداز به یک شرط مهم وابسته است و آن اصلاح و ساماندهی فضای داخلی است. اگر بتوانیم نظام حکمرانی را به شکل کارآمدتری سازماندهی کنیم و برخی اصلاحات ضروری را انجام دهیم، ایران میتواند جهش قابلتوجهی را تجربه کند.
*هیچ عیب و نقص اساسی در چنین توافقی نمیبینم. ایران نهتنها توانسته یک توازن نسبی در برابر امریکا ایجاد کند، بلکه حتی در برخی موارد این توازن اندکی به سود ایران نیز بوده است. اگر نظام تصمیمسازی کشور حتی تصمیم بگیرد بخشی از ذخایر اورانیوم را رقیق کند یا به خارج منتقل کند، باز هم نمیتوان گفت ایران بازنده این روند است. زیرا معیار اصلی، توازن کلی قدرت در این معادله است.
17302