فقر تنها خود را در کاهش قدرت خرید نشان نمیدهد، بلکه گاهی نخستین نشانه آن را میتوان در کاهش رفتوآمدها، حذف مهمانیها، محدود شدن دایره دوستان و حتی پرهیز از درخواست کمک دید. وقتی هزینههای زندگی بالا میرود و درآمد واقعی کم میشود روابط اجتماعی نیز از فشار اقتصادی در امان نمیمانند. بخشی از معاشرتها حذف میشوند، افراد به شبکههای کوچکتر و همگنتر پناه میبرند و در مواردی شرم ناشی از ناتوانی مالی، فاصله گرفتن از دیگران را تشدید میکند. در چنین موقعیتی آنچه از دست میرود فقط یک رابطه یا دورهمی نیست، بلکه کوچک شدن شبکه اجتماعی میتواند دسترسی فرد به حمایت، اطلاعات و فرصتهای شغلی را نیز محدود و به عاملی برای ماندگار شدن فقر تبدیل کند. فهیمه نظری، جامعهشناس، مدرس دانشگاه و پژوهشگر مسائل اجتماعی، از پیوند میان فقر و انزوای اجتماعی میگوید. از اینکه چگونه فشار اقتصادی سرمایه اجتماعی را تضعیف میکند، چرا خانواده بهعنوان مهمترین شبکه حمایت غیررسمی همزمان زیر فشار قرار میگیرد و چگونه تداوم فقیر شدن جامعه میتواند شکل روابط، اعتماد اجتماعی و حتی الگوی معاشرت میان طبقات مختلف را تغییر دهد.