در عصر سرگشتگی، چرا قرآن و عترت دوباره به پناهگاه معنوی انسان تبدیل شده‌اند؟

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، شتابِ زندگیِ مدرن و بن‌بستِ نظام‌های مادی‌گرا، خلأیی عمیق در جانِ بشرِ امروز ایجاد کرده که بستر را برای جولانِ عرفان‌های ساختگی فراهم ساخته است. مقابله با این انحرافات و نجاتِ جامعه از پوچی، در گروِ تبیینِ عالمانه‌ی معارفِ قرآنی و سیره اهل‌بیت (ع) توسط روحانیت است.

۲۲ شهریور ۱۴۰۵ – ۲۲:۲۰

در عصر سرگشتگی، چرا قرآن و عترت دوباره به پناهگاه معنوی انسان تبدیل شده‌اند؟

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، شتابِ زندگیِ مدرن و بن‌بستِ نظام‌های مادی‌گرا، خلأیی عمیق در جانِ بشرِ امروز ایجاد کرده که بستر را برای جولانِ عرفان‌های ساختگی فراهم ساخته است. مقابله با این انحرافات و نجاتِ جامعه از پوچی، در گروِ تبیینِ عالمانه‌ی معارفِ قرآنی و سیره اهل‌بیت (ع) توسط روحانیت است.

بنابر روایت حوزه، بشر امروز، با همه دستاوردهای شگرف علمی و فناورانه، در ژرف‌ترین لایه‌های وجود خویش، تشنه‌تر از همیشه است. انباشت اطلاعات، شبکه‌های اجتماعی، هوش مصنوعی و شتاب روزافزون زندگی، نه تنها آرامش نیاورده، بلکه او را به ورطه‌ای از تنهایی، اضطراب و پوچی رانده است. نظام‌های مادی‌گرا، با وعده رفاه و لذت، نتوانستند پاسخگوی آن حس عمیق فطری باشند که انسان را به سوی مبدأ هستی، به سوی معنا و جاودانگی می‌کشاند. این خلأ وجودی، امروز به اوج خود رسیده و باعث شده است که موجی عظیم از «معنویت‌گراییِ نوین» سراسر جهان را فراگیرد. اما متأسفانه، بسیاری از این جست‌وجوها، به جای چشمه‌سار زلال وحی، به باتلاق عرفان‌های ساختگی، مدیتیشن‌های تجاری، و دریافت‌های خودمحور و بی‌ریشه می‌انجامد. در چنین شرایطی، نیاز به یک معنویت اصیل، عقلانی و در عین حال عاشقانه، بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود؛ معنویتی که هم پاسخگوی عطش فطرت باشد و هم از گزند تحریف و انحراف در امان.

ثقلین؛ میراثی برای رستگاری و تعالی روح

منبع  : خبر آنلاین

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *