یکشنبه ۲۲ شهریور ۱۴۰۵ – ۰۸:۲۹
یادداشت رسیده؛
اهمیت بصیرت در تعالیم دینی
حوزه/ تاریخ اسلام نشان میدهد که در هنگامه فتنه، سکوت اهل بصیرت میتواند مرز حق و باطل را در نگاه جامعه مخدوش کند. عمار یاسر در صفین با مواضع روشنگرانه خود نشان داد که خواص در لحظات سرنوشتساز، مسئولیتی فراتر از شناخت حق و باطل بر عهده دارند.
خبرگزاری حوزه | یکی از کارویژههای اساسی خواص در جامعه اسلامی، روشنگری و بصیرتافزایی است؛ چراکه سکوت اهل بصیرت در مواقع حساس تاریخی، حقیقت را مشتبه ساخته و شناخت حق از باطل را ناممکن میسازد. در صدر اسلام، عمار یاسر نماد برجسته چنین رسالتی بود. در گرماگرم جنگ صفین، آنگاه که معاویه با حیله قرآنها را بر سر نیزه کرد و ندای صلح سر داد، این عمار بود که با فریادی روشنگرانه پرده از نفاق بنیامیه برداشت و بانگ برآورد: «به خدا سوگند آنان هرگز به حقیقت اسلام نگرویدند، بلکه تنها تسلیم شدند و کفر خود را پنهان داشتند؛ و اکنون که یارانی یافتهاند، همان کفر دیرین خود را آشکار ساختهاند»[۱].
جایگاه معرفتی عمار چنان بود که در میدان صفین، به هر سویی که روی میآورد، صحابه پیامبر صلی الله علیه وآله به دنبال او میرفتند و او را مانند پرچمی راهنما در شناخت جبهه حق میدیدند[۲].