امیررضا معصومی، پدیده کشتی ایران، حالا در موقعیتی ایستاده که هر تصمیمش میتواند آینده حرفهایاش را دگرگون کند؛ رفتن به تیم ملی آذربایجان بدون رضایتنامه، یعنی سه سال دوری از میادین رسمی کشتی. سفری که همراه با پدرش، فردین معصومی، به باکو انجام داد، آیا جسورانه است یا احساسی؟
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، بالاخره اتفاقی که در این مدت بحث در موردش زیاد بود، رخ داد. امیررضا معصومی که دفعه قبلی حضورش در ارمنستان، پروژه تفریحی عنوان شد، به آذربایجان رفت و زیر نظر ختاگ گازیموف رقیب روسیالاصل رضا یزدانی تمرین کرد.
به کمی دورتر برمیگردیم، حتی دورتر از فینال جام تختی و مبارزه امیررضا معصومی با امیرحسین زارع. فرزند کوچک فردین معصومی، از همان روزی که قهرمان نوجوانان جهان شد، مشخصاً مدعی بود. پرزور، با فیزیک فوقالعاده برای تبدیل شدن به یک سنگینوزن ششدانگ، باانگیزه، رو به جلو، سرشار از انرژی و میل به پیشروی.
پیشتر هم مشخص بود که او میخواهد چه کاری را دنبال کند، حتی همان وقت که زمان دربیهای فوتبالی، کل کل آبی و قرمز با پدر پرسپولیسیاش داشت. او مسیر را خوب پیش رفت، قهرمان نوجوانان جهان، جوانان جهان و زیر ۲۳ سال جهان؛ آن هم ۶ بار. اگر آلبانی سال ۲۰۲۲ به کشتی امیدهای ایران ویزا میداد،. اگر رضایتنامه بگیرد، اما میتواند با زارع، این بار نه در چرخه انتخابی بلکه در جهانی کشتی بگیرد که البته دبیر صراحتاً عنوان کرده که هرگز به این کشتیگیر رضایتنامه نمیدهد.
حالا این معصومیها هستند که باید تصمیم بگیرند و قطعاً معصومی پدر چیزی جز صلاح پسرش نمیخواهد و باید مانع از تصمیم احساسی معصومیِ پسر شود. آنها باید تمام جوانب را در نظر بگیرند، رفتن در شرایطی که امیررضا رضایتنامه نداشته باشد و سه سال از میادین دور شود، یک هندوانه دربسته است. ممکن است او بعد از سه سال همچنان در اوج بوده و حتی ایراداتش را برطرف کرده و به مصاف رقیب ایرانی خود برود و این هم شاید اتفاق بیافتد که اساسا از اوج خارج شود و سنگینوزن کشتی جهان هم با تغییرات عمدهای مواجه شده باشد.