برداشت امسال و هزینهای که در طول کاشت و داشت انجام شد؛ البته منهای ارزش زمین و ماشینآلات و…، برای تولید هر کیلو برنج ۱۰۰هزار تومان هزینه شده است.
شالیزار در شمال کشور فقط یک زمین کشاورزی نیست؛ بخشی از زندگی و اقتصاد روستاهایی است که نسل به نسل با کشت برنج روزگار گذراندهاند. از آغاز آمادهسازی زمین و خزانهگیری تا نشاکاری، داشت و برداشت، هر فصل برای شالیکار با مجموعهای از هزینهها، محاسبات و البته ریسکهایی همراه بوده که بخش قابل توجهی از آن خارج از اختیار او است. افزایش قیمت نهادهها، دستمزد کارگران، هزینه ماشینآلات و خدمات کشاورزی در حالی به هزینههای تولید اضافه شده که شالیکار در پایان این زنجیره همچنان با یک پرسش اساسی روبهرو است؛ محصول خود را با چه قیمتی بفروشد که بتواند هزینه یک سال کار و زندگیاش را جبران کند؟
در سالهای اخیر، فاصله میان هزینه تولید و درآمد شالیکاران به یکی از نگرانیهای جدی تولیدکنندگان برنج تبدیل شده است. برای اینکه تصویری واقعیتر از آنچه در شالیزار میگذرد داشته باشیم بهسراغ جلال علیدوست، شالیکار روستای لسکوکلایه در حومه آستانه اشرفیه و از مناطق شناختهشده تولید برنج درجه یک و مرکز برداشت برنج درجه یک گیلان رفتیم؛ کشاورزی که میگوید حدود ۴۰-۳۰سال است در زمینهای این منطقه کار میکند و امسال هزینههای تولید را بهصورت دقیقتری محاسبه کرده است. تجربه او از هزینه حدود ۲۱۰میلیون تومانی کشت یک هکتار، برآورد قیمت تمامشده هر کیلو برنج، تغییرات قیمت کود و نهادهها، مشکلات فروش محصول و تأثیر واردات بر بازار، تصویری از شرایطی ارائه میدهد که شالیکار امروز در آن میان افزایش هزینهها و نبود تضمین برای فروش محصول گرفتار شده است.