سه شنبه ۲۴ شهريور ۱۴۰۵ – ۱۹:۳۷
ترامپ رئیس جمهور آمریکا در حالی برای سرپوش نهادن بر شکست در برابر ایران در آستانه انتخابات میان دورهای کنگره حتی به زلنسکی و جنگ فضایی چنک میزند که در اقدامی سوال برانگیز اتریش به اسلامی رئیس سازمان انرژی اتمی جمهوری اسلامی ایران روادید برای حضور در نشست آژانس را نداد. مقامات اتریش در وهله نخست در حالی مدعی بودند که درخواست ایران دیر انجام شده است که پاسخ نماینده ایران مبنی بر اینکه ویزای هیات ایرانی یک ماه پیش ویزایش صادر و سپس از سوی اتریش لغو شده، این فضاسازی رسانهای را ابطال کرد چنانکه در نهایت مجبور شدند تا به نقش آمریکا در این اقدام اعتراف نمایند. بر اساس قوانین بینالمللی کشوری که میزبان مقرهای نهادهای بینالمللی است حق ندارد سیاسی کاری شخصی و یا تحت فشار قدرتهای دیگر انجام دهد.
هر چند که اتریش میزبان نشست مذکور بوده اما متولی اصلی آژانس بینالمللی انرژی اتمی است که با سیاسی کاریها و رفتارهای غیر حرفهای سلطه غرب بر خویش را از حد گذرانده است و استقلالش را به تاراج داده است. آژانس و شخص گروسی مدیر کل، نه تنها از محکوم کردن جنایت بمباران تاسیسات هستهای ایران توسط آمریکا و رژیم صهیونیستی خودداری کرده اند بلکه در یک تناقض رفتاری و غیر حرفهای از طرفی با ادعاهای واهی ایران را متهم و اقدام به صدور قطعنامه کرده و از طرفی اجازه حضور نماینده ایران در نشست دفاع از خویش را نمیدهد. این رفتار نشان میدهد که جنگ افروزی آمریکا و نقش آژانس از حوزه نظامی و اقتصادی و سیاسی به حوزه دیپلماتیک نیز رسیده است که ریشه در هراس نظام سلطه از افشاگریها و حقیقت گوییهای ایران دارد. این تناقض رفتاری گواهی بر بی اعتمادی ایران به آژانس که میتواند به کورتر شدن گرهها میان ایران و آژانس منجر شود. نکته مهم آنکه این سیاسی کاریهای آژانس میتواند زمینه ساز خروج بسیاری از کشورها از آن گردد.
نکته دیگر آنکه رفتار اتریش را نمیتوان خارج از مواضع اتحادیه اروپا ارزیابی کرد. قطعا این اتحادیه در این اقدام وین نقش داشته است که نشانگر استمرار استقلال فروشی این اتحادیه در برابر آمریکاست. اروپایی که امروز از یک سو با بحران شدید اقتصادی و از سوی دیگر با انزوای شدید جهانی مواجه است با این رفتارها نه تنها به جایی نخواهد رسید بلکه با انزوای بیشتر جهانی مواجه میگردد.
در توجیه این اقدام غیر قانونی هم اترش و هم نماینده ایالات متحده در آژانس مدعی شدهاند که نمیتوانستیم اجازه دهیم یک مقام تحت تحریم سازمان ملل در کنفرانس آژانس شرکت کند. ادعای به ظاهر قانونمداری آنها در حالی است که اولا قطعنامه 2231 شورای امنیت دراکتبر 2025 منقضی شده است و عملا هیچ محلی از اعراب برای تحریمها وجود ندارد و پرونده ایران عادی گردیده است چنانکه نماینده روسیه در آژانس نیز ادعای انگلیس، فرانسه و آلمان درباره فعالشدن مکانیسم بازگشت تحریمها علیه ایران را از نظر حقوقی و رویهای بیاساس خواند و تأکید کرد هیچ تحریمی از سوی شورای امنیت یا کمیته ۱۷۳۷ وجود ندارد که بتواند مبنای اقدام اتریش قرار گیرد. نشست اخیر شورای حکام و شورای امنیت نیز در حالی برگزار شد که نمایندگان بسیاری از کشورها از جمله چین و روسیه با تاکید بر پایان قطعنامه 2231 صدور هرگونه قطعنامه و یا مکانیسم ماشه و یا بازشدن پرونده در شورای امنیت را خلاف حقوق بینالملل دانسته و خواستار پایان سیاسی کاریها شدند.
نکته بسیار مهم آن است که این رفتارها همچون حملات نظامی، جنگ اقتصادی و دیپلماتیک نمی تواند از یک سو صدای جهانی ایران را خاموش سازد و از سوی دیگر تغییری در ماهیت رفتاری ایران در تنگه هرمز ایجاد نخواهد کرد. امروز صدای ایران صدایی جهانی است چرا که گلوگاه اقتصاد جهان یعنی تنگه هرمز در دست آن است و پیروزی و ایستادگی آن در برابر فشارهای آمریکا از ایران الگویی برای تمام ازادی خواهان ساخته است. اقدام اتریش نه زمینه ساز تسلیم شدن ایران بلکه مولفه ای برای تقویت اراده ایستادگی ایران است که در نهایت اقتدار ایران را جهانی و زوال آمریکا را اشکارتر میسازد در حالی که نهادهایی همچون آژانس و اتحادیه اروپا با رفتارهای غیر حرفهای با دست خود میخهای تابوتهای بقایشان را میکوبند. نکته مهم آنکه چنانکه دیر شورای عالی امنیت ملی نیز تاکید کرده تا زمانی که شروط و حقوق ایران محقق نشود هیچ مذاکرهای در راه نیست و فشارهای چند لایه آمریکا نیز در نهایت با شکست مواجه خواهد شد.
هر چند که اتریش میزبان نشست مذکور بوده اما متولی اصلی آژانس بینالمللی انرژی اتمی است که با سیاسی کاریها و رفتارهای غیر حرفهای سلطه غرب بر خویش را از حد گذرانده است و استقلالش را به تاراج داده است. آژانس و شخص گروسی مدیر کل، نه تنها از محکوم کردن جنایت بمباران تاسیسات هستهای ایران توسط آمریکا و رژیم صهیونیستی خودداری کرده اند بلکه در یک تناقض رفتاری و غیر حرفهای از طرفی با ادعاهای واهی ایران را متهم و اقدام به صدور قطعنامه کرده و از طرفی اجازه حضور نماینده ایران در نشست دفاع از خویش را نمیدهد. این رفتار نشان میدهد که جنگ افروزی آمریکا و نقش آژانس از حوزه نظامی و اقتصادی و سیاسی به حوزه دیپلماتیک نیز رسیده است که ریشه در هراس نظام سلطه از افشاگریها و حقیقت گوییهای ایران دارد. این تناقض رفتاری گواهی بر بی اعتمادی ایران به آژانس که میتواند به کورتر شدن گرهها میان ایران و آژانس منجر شود. نکته مهم آنکه این سیاسی کاریهای آژانس میتواند زمینه ساز خروج بسیاری از کشورها از آن گردد.
نکته دیگر آنکه رفتار اتریش را نمیتوان خارج از مواضع اتحادیه اروپا ارزیابی کرد. قطعا این اتحادیه در این اقدام وین نقش داشته است که نشانگر استمرار استقلال فروشی این اتحادیه در برابر آمریکاست. اروپایی که امروز از یک سو با بحران شدید اقتصادی و از سوی دیگر با انزوای شدید جهانی مواجه است با این رفتارها نه تنها به جایی نخواهد رسید بلکه با انزوای بیشتر جهانی مواجه میگردد.
در توجیه این اقدام غیر قانونی هم اترش و هم نماینده ایالات متحده در آژانس مدعی شدهاند که نمیتوانستیم اجازه دهیم یک مقام تحت تحریم سازمان ملل در کنفرانس آژانس شرکت کند. ادعای به ظاهر قانونمداری آنها در حالی است که اولا قطعنامه 2231 شورای امنیت دراکتبر 2025 منقضی شده است و عملا هیچ محلی از اعراب برای تحریمها وجود ندارد و پرونده ایران عادی گردیده است چنانکه نماینده روسیه در آژانس نیز ادعای انگلیس، فرانسه و آلمان درباره فعالشدن مکانیسم بازگشت تحریمها علیه ایران را از نظر حقوقی و رویهای بیاساس خواند و تأکید کرد هیچ تحریمی از سوی شورای امنیت یا کمیته ۱۷۳۷ وجود ندارد که بتواند مبنای اقدام اتریش قرار گیرد. نشست اخیر شورای حکام و شورای امنیت نیز در حالی برگزار شد که نمایندگان بسیاری از کشورها از جمله چین و روسیه با تاکید بر پایان قطعنامه 2231 صدور هرگونه قطعنامه و یا مکانیسم ماشه و یا بازشدن پرونده در شورای امنیت را خلاف حقوق بینالملل دانسته و خواستار پایان سیاسی کاریها شدند.
نکته بسیار مهم آن است که این رفتارها همچون حملات نظامی، جنگ اقتصادی و دیپلماتیک نمی تواند از یک سو صدای جهانی ایران را خاموش سازد و از سوی دیگر تغییری در ماهیت رفتاری ایران در تنگه هرمز ایجاد نخواهد کرد. امروز صدای ایران صدایی جهانی است چرا که گلوگاه اقتصاد جهان یعنی تنگه هرمز در دست آن است و پیروزی و ایستادگی آن در برابر فشارهای آمریکا از ایران الگویی برای تمام ازادی خواهان ساخته است. اقدام اتریش نه زمینه ساز تسلیم شدن ایران بلکه مولفه ای برای تقویت اراده ایستادگی ایران است که در نهایت اقتدار ایران را جهانی و زوال آمریکا را اشکارتر میسازد در حالی که نهادهایی همچون آژانس و اتحادیه اروپا با رفتارهای غیر حرفهای با دست خود میخهای تابوتهای بقایشان را میکوبند. نکته مهم آنکه چنانکه دیر شورای عالی امنیت ملی نیز تاکید کرده تا زمانی که شروط و حقوق ایران محقق نشود هیچ مذاکرهای در راه نیست و فشارهای چند لایه آمریکا نیز در نهایت با شکست مواجه خواهد شد.
قاسم غفوری