از سوی دیگر، آتشبس به فشار اعضای شورای همکاری خلیج فارس بر ایالات متحده برای مهار اسرائیل نیز وابسته است. این کشورها بهشدت نسبت به جاهطلبیهای اسرائیل نگراناند.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، اندیشکده اروپایی «خیریون» در مقالهای به قلم «جواد حیران نیا»، مدیر گروه مطالعات خلیج فارس مرکز مطالعات استراتژیک خاورمیانه در ایران، به بررسی میزان دوام آتش بس ایران و اسرائیل پرداخته که در ادامه آمده است.
پس از حمله اسرائیل به خاک ایران در ژوئن ۲۰۲۵ و دخالت ایالات متحده در این درگیری، آتشبسی پس از دوازده روز جنگ برقرار شد.
آتشبس فعلی بیشتر به تعلیق موقت درگیریها شباهت دارد تا صلحی پایدار. تا زمانی که عوامل اصلی تنش، مانند برنامه هستهای و سیاست منطقهای ایران، و مسئله فلسطین حلوفصل نشوند، خطر ازسرگیری درگیریها در هر لحظه وجود دارد.
بنابراین، این آتشبس باید شکننده تلقی شود، چرا که تضمینی برای برقراری صلح پایدار در منطقه نیست. شکنندگی این آتشبس از ارزیابیهای متفاوت از میزان خسارت واردشده به برنامه هستهای ایران ناشی میشود.
گزارشهای اولیه آژانس اطلاعات دفاعی آمریکا نشان میدهد که حملات به تأسیسات فردو، نطنز و اصفهان خسارات قابلتوجهی وارد کردهاند، اما این تأسیسات را به طور کامل از بین نبردهاند.
پس از حجربه برجام (JCPOA) پیشتر نشان داده بود که یک برنامه محدود غنیسازی همراه با نظارت دقیق، میتواند بهطور مؤثر مسیرهای دستیابی ایران به بمب را مسدود کند.
آمریکا باید آمادگی خود را برای پذیرش چنین توافقی در برابر تضمینهای امنیتی و لغو تحریمها نشان دهد.
تا زمانی که توافقی جامع بین تهران و واشنگتن حاصل نشود، ایران در احیای توان هستهای خود تردید نخواهد کرد – پیامی که از تداوم تنشها و امکان آغاز دور جدیدی از بحران در خاورمیانه حکایت دارد.
بنابراین، حفظ آتشبس برای ثبات منطقهای آمریکا بسیار حیاتی است. آمریکا نمیخواهد ماجراجوییهای نتانیاهو در قبال ایران ادامه پیدا کند و حاضر نیست خطر شعلهور شدن دوباره جنگی را بپذیرد که میتواند منطقه را در بحران عمیقتری فرو ببرد.