به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در هفتههای اخیر، یک بحث حساس و پرحاشیه دوباره به صدر اخبار حوزه کار و تأمین اجتماعی برگشته است: احتمال تغییر فرمول محاسبه مستمری بازنشستگی. موضوع از جایی داغ شد که برخی گزارشها و گمانهزنیها از بررسی پیشنهادهایی در مجلس خبر دادند؛ پیشنهادهایی که میگویند به جای اینکه میانگین دستمزد دو سال پایانی مبنای مستمری باشد، دوره طولانیتری (حتی بخش عمده یا تمام سالهای بیمهپردازی) در محاسبه لحاظ شود.
اقتصادآنلاین نوشت: اما سؤال اصلی همین است: اگر چنین تغییری عملی شود، آیا حقوق بازنشستگان ۱۴۰۵ کاهش پیدا میکند؟
اصل ماجرا چیست؟
فرمول فعلی (در روایت رایج و برداشت عمومی از مقررات) معمولاً بر میانگین دستمزد دو سال آخر تکیه دارد. حالا پیشنهادهای مطرحشده میخواهند این «پنجره محاسبه» را بزرگتر کنند؛ یعنی به جای ۲ سال، مثلاً چند سال یا حتی کل سابقه وارد میانگینگیری شود.
چرا این پیشنهاد مبنای محاسبه مستمری بازنشستگان جنجالی شد؟
منتقدان میگویننی، دستمزد به شکل غیرواقعی افزایش یابد تا مستمری بالاتر برود.
اما منتقدان پاسخ میدهند: حتی اگر مسئله پایداری صندوق مهم باشد، راهحل نباید با یک تصمیم یکجانبه و بدون مشارکت شرکای اجتماعی پیش برود؛ و اگر هم اصلاحی لازم است باید عادلانه، تدریجی، شفاف و همراه با مکانیزمهای جبران تورمی باشد.
نگرانی واقعی است، اما هنوز «حکم قطعی» وجود ندارد
آنچه امروز جامعه کارگری را نگران کرده، صرفاً یک بحث فنی نیست؛ پای اعتماد عمومی و امنیت معیشتی آینده وسط است. از طرف دیگر، تا زمانی که متن دقیق پیشنهاد، مدل محاسباتی، و تصمیم رسمی منتشر نشده باشد، هر عددی مثل «کاهش ۳۰ یا ۴۰ درصدی» در بهترین حالت هشدار است نه نتیجه قطعی.