سیاست بازداشت فراساحلی استرالیا؛ نقض حقوق بنیادین پناهجویان طبق حقوق بین‌الملل

۲۵ سال سوءاستفاده استرالیا از بازداشت فراساحلی پناهجویان به نقض مکرر حقوق پناهجویان براساس حقوق بین‌الملل منجر شده است.

۲۵ سال سوءاستفاده استرالیا از بازداشت فراساحلی پناهجویان به نقض مکرر حقوق پناهجویان براساس حقوق بین الملل منجر شده است.

۲۵ سال سوءاستفاده استرالیا از بازداشت فراساحلی پناهجویان به نقض مکرر حقوق پناهجویان براساس حقوق بین‌الملل منجر شده است.

استرالیا طی ۲۵ سال گذشته، بیش از ۵ هزار پناهجو را به‌اجبار به جزیره نائورو Nauru و جزیره مانوس در پاپوآ گینه نو منتقل کرده است؛ افراد منتقل‌شده، شرایطی غیرانسانی و آسیب‌های جدی به سلامت جسمی و روانی خود را تجربه کرده‌اند؛ کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل، دیگر کشور‌ها و گروه‌های حقوق بشری ازجمله دیده‌بان حقوق بشر، بار‌ها از استرالیا خواسته‌اند تا به روند رسیدگی به پرونده‌ها در خارج از مرز‌ها (بازداشت برون‌مرزی) پایان دهد.

به گزارش وب‌سایت دیده‌بان حقوق بشر، سیستم بازداشت برون‌مرزی استرالیا در ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۱ (۲۶ شهریور ۱۳۸۰) آغاز شد؛ زمانی که یک کشتی نیروی دریایی استرالیا نخستین گروه از پناهجویان را به‌اجبار به کشور جزیره‌ای نائورو در اقیانوس آرام منتقل کرد.

دولت ائتلافی وقت استرالیا در ۱۰ سپتامبر (۱۹ شهریور) توافق اولیه‌ای را با نائورو امضا کرده و ۳ روز بعد تیمی نظامی را برای ساخت تاسیسات بازداشت اعزام کرده بود؛ استرالیا بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۸، هزار و ۶۳۷ پناهجو را به نائورو و جزیره مانوس منتقل کرد.

منبع  : خبرگزاری میزان

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *