به گزارش سرویس سیاسی تابناک، بمب ترموباریک، که با نامهای “بمب موج فشار و حرارت” یا “بمب هوا-سوخت” نیز شناخته میشود، نوعی سلاح انفجاری قدرتمند است که با استفاده از یک واکنش شیمیایی ویژه، انفجارهایی با شدت و دامنه بسیار بالا تولید میکند.
این نوع بمبها به گونهای طراحی شدهاند که تأثیرات مخربی بر اهداف انسانی و زیرساختها داشته باشند و قدرت تخریب آنها بهمراتب بیشتر از بمبهای معمولی است. تاریخچه ساخت و استفاده از این بمبها به دهههای گذشته برمیگردد.
تاریخچه و توسعه بمب ترموباریک
آغاز تحقیقات (دهه ۱۹۶۰-۱۹۷۰): توسعه بمبهای ترموباریک به طور رسمی از دهه ۱۹۶۰ آغاز شد، زمانی که محققان و مهندسان نظامی در ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی به دنبال یافتن راهی برای ترکیب سوختهای قابل اشتعال با مواد منفجره بودند تا انفجاراتی با شدت و دامنه بالا ایجاد کنند.
ایالات متحده آمریکا: در دهه ۱۹۶۰، نیروی هوایی ایالات متحده تحقیقاتی را در زمینه استفاده از گازها و مایعات قابل اشتعال برای ایجاد انفجارهای با شدت بالا آغاز کرد. این تحقیقات در ابتدا به صورت آزمایشی و برای اهداف خاص، مانند نابودی اهداف در جنگهای شهری یا تخریب پناهگاهها و تونلها بود.
اتحاد جماهیر شوروی: عملیاتهای مختلفی مانند عملیات صخره سخت (۲۰۱۴) که توسط اسرائیل انجام شد، گزارشهایی وجود دارد که از آسیبهای شدید و ثار شبیه به “خشک شدن اجساد” صحبت میکنند. البته باید تأکید کرد که این موضوع بهطور خاص در منابع معتبر پزشکی یا گزارشهای بینالمللی به طور عمومی و دقیق ثبت نشده است، اما شواهد و تجزیه و تحلیلهای موجود حاکی از آن است که شدت حرارت و فشار ناشی از بمبهای ترموباریک میتواند چنین اثرات شدیدی بر بدن انسان بگذارد.
وقتی یک فرد در فاصله نزدیک به مرکز انفجار بمب ترموباریک قرار میگیرد، ترکیب فشار و حرارت میتواند باعث سوختگیهای درجه بالا و تبخیر سریع مایعات بدن شود. این فرآیند به ویژه در نواحی که آسیب شدیدتر به بدن وارد میشود، میتواند باعث شود که اجساد به شکلی عجیب و خشک شده به نظر برسند. این پدیده میتواند به دلیل آسیبهای داخلی به سیستمهای گردش خون و آسیبهای عصبی نیز تشدید شود.
افسانه کیهان فر