جمعه ۲۰ شهریور ۱۴۰۵ – ۱۰:۳۲
شهریار بحرانی:
قرآن میتواند منبعی پایانناپذیر برای سینمای ایران باشد
حوزه / شهریار بحرانی، کارگردان سینما و تلویزیون، با بیان اینکه قرآن کریم ظرفیت گستردهای برای تولید آثار نمایشی و سینمایی دارد، گفت: داستانها و مفاهیم قرآنی تنها به روایت زندگی پیامبران محدود نمیشود و میتوان از مفاهیمی همچون عدالت، ظلمستیزی، ایمان، خانواده و اخلاق، آثار ماندگار سینمایی تولید کرد.
خبرگزاری حوزه | شهریار بحرانی، کارگردان سینما و تلویزیون، در گفتوگو با خبرگزاری حوزه با بیان اینکه قرآن کریم یکی از بزرگترین منابع برای تولید آثار هنری و سینمایی است، اظهار کرد: وقتی از سینمای قرآنی سخن میگوییم، نباید این مفهوم را تنها به ساخت فیلمهایی درباره زندگی پیامبران یا وقایع تاریخی قرآن محدود کنیم، زیرا قرآن کریم مجموعهای گسترده از معارف، داستانها، شخصیتها و موقعیتهای انسانی را در اختیار هنرمندان قرار داده است. در واقع قرآن درباره انسان و مسیر زندگی او سخن میگوید و همین مسئله موجب میشود که آموزههای آن قابلیت تبدیل شدن به روایتهای متنوع سینمایی را داشته باشد. متاسفانه ما هنوز نتوانستهایم به اندازه ظرفیت قرآن کریم از این منبع عظیم استفاده کنیم. در حالی که در سینما برای پیدا کردن موضوع و داستان، گاهی ماهها و سالها جستوجو میکنیم، در منابع دینی ما موضوعاتی وجود دارد که میتوانند دستمایه تولید آثار ارزشمند قرار گیرند. البته بهرهگیری از این منابع نیازمند تحقیق، مطالعه و شناخت درست است و نمیتوان بدون پژوهش وارد چنین عرصهای شد. فیلمساز باید بداند که با یک متن معمولی مواجه نیست، بلکه با مفاهیمی روبهرو است که ریشه در وحی دارند و بنابراین باید با دقت و حساسیت بیشتری آنها را به تصویر بکشد.
بحرانی با اشاره به اینکه سینمای قرآنی باید از سطح شعار و بیان مستقیم مفاهیم عبور کند، تصریح کرد: یکی از مهمترین مسائلی که در تولید آثار دینی باید مورد توجه قرار گیرد، این است که پیام فیلم نباید به شکل مستقیم و شعاری به مخاطب تحمیل شود. سینما زبان تصویر، داستان و شخصیت است و زمانی میتواند تاثیرگذار باشد که مخاطب با شخصیتها همراه شود و مفهوم مورد نظر را در جریان قصه دریافت کند. اگر فیلمی صرفا به بیان چند جمله اخلاقی و دینی محدود شود، نمیتوان انتظار داشت که مخاطب ارتباط عمیقی با آن برقرار کند. در سینمای قرآنی باید انسان را جدی گرفت. قرآن کریم درباره انسان، انتخابهای وی، ضعفها، خطاها، ایمان، توبه، مقاومت، ظلمستیزی و بسیاری از مسائل دیگر سخن گفته است. بنابراین فیلمساز میتواند یک مفهوم قرآنی را از طریق یک داستان انسانی روایت کند. این شیوه باعث میشود مخاطب احساس نکند که با یک اثر صرفا آموزشی یا تبلیغاتی مواجه است، بلکه خود را درون داستان پیدا میکند و به تدریج با مفهوم دینی اثر ارتباط برقرار میکند.