علیرضا جاجرمی؛ پژوهشگر حقوق اجتماعی
مسکن را معمولاً در ادبیات اقتصادی، یک «کالا» و در ادبیات بازار، تابعی از عرضه و تقاضا میدانیم؛ اما برای بخش بزرگی از جامعه، مسکن پیش از آنکه کالا و سرمایه باشد، شرط برخورداری از یک زندگی شایسته، امنیت خانوادگی و ثبات اجتماعی است.
دولتمردان را باید هوشیار کرد که رهاشدگی بازار مسکن، دیگر صرفاً یک نابسامانی در یک بازار نیست؛ هنگامی که مسکن ــ بهمثابه یکی از بزرگترین مخازن ثروت و سهمی بنیادین از هزینه و دارایی خانوار ــ از مدار تنظیمگری خارج شود، اختلال آن میتواند به سایر اجزای اقتصاد سرایت کند و از یک مسئله بخشی، به بحرانی برای عدالت اقتصادی، ثبات اجتماعی و کارآمدی حکمرانی بدل شود.