سینما؛ حافظه زنده یک ملت و آینه هویت ایران

سخن گفتن از هویت ملی بدون سخن گفتن از «حریت» ناقص است. هویت ملی زمانی معنا و ماندگاری پیدا می‌کند که امکان دیدن، شنیدن، به یاد آوردن و روایت کردن را به رسمیت بشناسد.

سینما؛ حافظه زنده یک ملت و آینه هویت ایران

سخن گفتن از هویت ملی بدون سخن گفتن از «حریت» ناقص است. هویت ملی زمانی معنا و ماندگاری پیدا می‌کند که امکان دیدن، شنیدن، به یاد آوردن و روایت کردن را به رسمیت بشناسد.

به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران،  «فاطمه محمدی سیجانی» ، مدیرعامل موزه سینمای ایران در یادداشتی که به مناسبت روز ملی سینما در روزنامه ایران منتشر شده است، نوشت: 
روز ملی سینما برای ما در موزه سینما، بیش از آنکه صرفاً روز بزرگداشت هنر هفتم باشد، روز تأمل در نسبت سینما با «ایران» است. با سرزمینی که بیش از یک قرن، بخشی از تاریخ اجتماعی و فرهنگی خود را در قاب دوربین ثبت کرده و در پرده سینما به تماشا گذاشته است. سینما برای ایرانیان فقط هنر تصویر و روایت نبوده، آینه‌ای بوده که در آن می‌توان چهره جامعه، دگرگونی‌های تاریخی، رؤیاها، بیم‌ها، شادی‌ها و رنج‌های یک ملت را دید.
از همین منظر، ما در موزه سینما خود را صرفاً متولی نگهداری مجموعه‌ای از عکس‌ها، اسناد، اشیا و یادگارهای سینمایی نمی‌دانیم، بلکه خود را حافظ بخشی از حافظه فرهنگی این سرزمین می‌دانیم. حافظه‌ای که اگر زنده بماند، نسل امروز می‌تواند ریشه‌های خود را بهتر بشناسد و نسبت خود را با گذشته و آینده روشن‌تر کند.
موزه سینما در باغ فردوس، در هم‌نشینی تاریخ و هنر، تلاش می‌کند این حافظه را از قاب‌های خاموش گذشته بیرون آورد و به گفت‌وگویی زنده با جامعه و نسل‌های جدید تبدیل کند. 

منبع  : موزه سینمای ایران

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *