ترس، کهنترین همنشین آدمی است؛ از نخستین شبی که بشر به تاریکی نگریست تا امروز که در روشنایی صفحههای نمایش به جستوجوی همان تاریکی میرویم. سینما و تلویزیون به این ترس بیشکل، صورت و صدا دادهاند؛ بعضی از این صورتها چنان عمیق در حافظه جمعی ما حک شدهاند که با شنیدن نامشان ضربان قلب تند میشود.
۱۹ شهریور ۱۴۰۵ –
۲۰:۵۵
ترس، کهنترین همنشین آدمی است؛ از نخستین شبی که بشر به تاریکی نگریست تا امروز که در روشنایی صفحههای نمایش به جستوجوی همان تاریکی میرویم. سینما و تلویزیون به این ترس بیشکل، صورت و صدا دادهاند؛ بعضی از این صورتها چنان عمیق در حافظه جمعی ما حک شدهاند که با شنیدن نامشان ضربان قلب تند میشود. اما پیش از آنکه به سراغ خود هیولاها برویم، بد نیست نگاهی بیندازیم به مسیری که این موجودات از نخستین روزهای سینما تا امروز طی کردهاند؛ مسیری که از سایههای اکسپرسیونیستی آغاز شد و به هولوگرامهای دیجیتال و کابوسهای چندبعدی رسید.
