فرهنگ شریف معتقد بود که پس از انقلاب و با کمرنگشدن مکاتب مختلف موسیقی، تنوع سبکهای خوانندگی نیز از میان رفت و همه مانند محمدرضا شجریان میخوانند که همین امر موجب کاهش خلاقیت و ماندگاری آثار موسیقی شد.
به گزارش ایسنا، فرهنگ شریف از برجستهترین و تأثیرگذارترین نوازندگان تار در تاریخ موسیقی ایران بود؛ نوازندهای صاحبسبک که با تکیه بر ظرافت، بداههپردازی و بیان شخصی، جایگاهی ویژه در موسیقی دستگاهی ایران پیدا کرد.