بهرام بیضایی از آن دسته فیلمسازانی است که سینمایش را نمیتوان تنها در قاب چند فیلم خلاصه کرد؛ فیلمسازی که با تکیه بر ادبیات، اسطوره، تاریخ، نمایش ایرانی و دغدغههای اجتماعی، جهان منحصربهفردی در سینمای ایران ساخت و آثاری چون «رگبار»، «باشو، غریبه کوچک»، «مسافران» و «سگکشی» را به بخشی از حافظه سینمایی چند نسل تبدیل کرد.

ناصر ارباب/ صبا، روز ملی سینما هر سال فرصتی است تا در کنار مرور وضعیت امروز سینما، به سراغ نامهایی برویم که بخشی از هویت و خاطره این هنر در ایران را شکل دادهاند؛ فیلمسازانی که آثارشان تنها محصول یک دوره تاریخی نیست و با گذشت سالها همچنان امکان تماشا، تحلیل و کشف دوباره دارند. بهرام بیضایی یکی از مهمترین این نامهاست؛ هنرمندی که در سینما، تئاتر و پژوهش درباره نمایش ایرانی مسیری متفاوت را دنبال کرد و تلاش داشت میان روایتهای کهن ایرانی و مسائل انسان معاصر پیوندی برقرار کند.
