گروه سیاسی دفاعپرس: کالابرگ الکترونیکی از ابتدا با یک هدف روشن وارد سیاستهای حمایتی دولت شد: کمک به خانوارها برای تأمین بخشی از کالاهای اساسی و جلوگیری از آنکه افزایش قیمتها، اقشار کمدرآمد را از حداقلهای معیشتی دور کند. فلسفه چنین سیاستی نیز روشن است؛ زمانی که تورم باعث میشود درآمد خانوار با سرعت افزایش قیمتها حرکت نکند، دولت باید با ابزارهای حمایتی بخشی از این فاصله را جبران کند.
اما همینجا یک مسئله اساسی وجود دارد؛ حمایت معیشتی زمانی معنا دارد که بتواند بخشی از قدرت خرید از دسترفته مردم را جبران کند. اگر مبلغ اسمی کالابرگ ثابت بماند، اما قیمت کالاهایی که قرار است با آن خریداری شوند افزایش پیدا کند، در عمل ارزش واقعی این حمایت کاهش مییابد. به بیان ساده، ممکن است دولت همچنان همان مبلغ گذشته را به عنوان کالابرگ پرداخت کند، اما خانوار با آن مبلغ دیگر همان میزان کالا را نتواند خریداری کند.
این مسئله بهویژه درباره کالاهای اساسی اهمیت بیشتری دارد. بخش قابل توجهی از هزینه خانوارهای کمدرآمد صرف خوراک و اقلام ضروری میشود و برخلاف برخی هزینههای غیرضروری، امکان حذف یا کاهش شدید مصرف آنها وجود ندارد؛ بنابراین وقتی قیمت مواد غذایی افزایش پیدا میکند، فشار تورمی مستقیماً بر کیفیت و کمیت مصرف خانوار اثر میگذارد.