چرا انسانها نسبت به بسیاری از پستانداران دیگر عمر طولانیتری دارند؟ این سؤال از سالها پیش ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده است. در نگاه اول ممکن است پاسخ را در اندازه بدن یا ژنتیک جستوجو کنیم، اما پژوهشهای جدید نشان میدهند ماجرا میتواند به پیوندی بسیار سادهتر و بنیادیتر برگردد: رابطه میان مادر و فرزند.
به گزارش زومیت، براساس نظریهای تازه در زیستشناسی تکاملی، مدت زمانی که فرزند به مراقبت مادر وابسته است، ممکن است در طول میلیونها سال به شکلگیری عمر طولانیتر در انسان و برخی حیوانات دیگر کمک کرده باشد.
در مطالعهای که سال ۲۰۲۴ توسط متیو زیپل، عصبزیستشناس دانشگاه کرنل انجام شد، الگوی زندگی چندین گونه جانوری از نخستیها گرفته تا نهنگها و کفتارها مورد بررسی قرار گرفت. نکته مشترک در این گونهها این است که نوزادانشان برای مدت طولانی به مراقبت مادر وابسته هستند و رشد و بقای آنها به حضور مادر گره خورده است.
به گزارش ساینسآلرت، مدلسازیهای پژوهش نشان میدهد انتخاب طبیعی در طول زمان تمایل دارد مادرانی را ترجیح دهد که عمر طولانیتری دارند. دلیل این موضوع ساده است: هرچه مادر بیشتر زنده بماند، مدت بیشتری از فرزندان و حتی نوههای خود حمایت میکند و در نتیجه احتمال بقای نسل افزایش مییابد. این فرآیند در طول نسلها میتواند به شکلگیری گونههایی با عمر طولانیتر منجر شود.