چالش‌ها و فرصت‌های ایران در دوران پسا NPT؛ پایان همکاری انفعالی، آغاز نظم جایگزین

جمهوری اسلامی ایران با خروج رسمی از معاهده NPT، مسیر تازه‌ای در سیاست هسته‌ای خود آغاز کرده است؛ مسیری که نه واکنشی شتاب‌زده، بلکه محصول چهار دهه تجربه، مطالبه عدالت هسته‌ای و پاسخ به تهدیدات مستمر علیه امنیت ملی است. ایران در فضای پسا NPT، چهار سناریوی راهبردی را پیش روی خود ترسیم کرده و تأکید دارد که بازدارندگی بله، سلطه‌پذیری هرگز.
چالش‌ها و فرصت‌های ایران در دوران پسا NPT؛ پایان همکاری انفعالی، آغاز نظم جایگزین
جمهوری اسلامی ایران با خروج رسمی از معاهده NPT، مسیر تازه‌ای در سیاست هسته‌ای خود آغاز کرده است؛ مسیری که نه واکنشی شتاب‌زده، بلکه محصول چهار دهه تجربه، مطالبه عدالت هسته‌ای و پاسخ به تهدیدات مستمر علیه امنیت ملی است. ایران در فضای پسا NPT، چهار سناریوی راهبردی را پیش روی خود ترسیم کرده و تأکید دارد که بازدارندگی بله، سلطه‌پذیری هرگز.

به گزارش گروه سیاست خبرگزاری آنا، حملات رژیم صهیونیستی به تأسیسات هسته‌ای ایران که منجر به وارد شدن آسیب‌های جدی به زیرساخت‌های هسته‌ای کشور شد، نمونه‌ای آشکار از بی‌عدالتی و رفتار تبعیض‌آمیز نظام بین‌الملل است. این حملات، علاوه بر نقض قوانین بین‌المللی، تهدیدات مستقیم برای امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران به همراه داشت.

انتظار می‌رفت سازمان بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) به‌عنوان یک نهاد فنی و بی‌طرف، واکنش قاطعی به این تجاوز‌ها نشان دهد و شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز اقداماتی تنبیهی علیه این نقض آشکار حقوق بین‌الملل انجام دهد؛ اما در عمل نه تنها چنین واکنشی مشاهده نشد، بلکه رژیم صهیونیستی با جسارت بیشتری حملات خود را ادامه داد و جامعه جهانی نیز همچنان سکوت پیشه کرد.

این رفتار دوگانه و استاندارد‌های یک‌جانبه، از مهم‌ترین نشانه‌های بحران مشروعیت معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) است؛ معاهده‌ای که در ابتدا با هدف کنترل اشاعه سلاح‌های هسته‌ای، ترویج خلع سلاح و حمایت از توسعه صلح‌آمیز انرژی هسته‌ای پایه‌گذاری شد، اما به مرور زمان به ابزاری برای فشار، تبعیض و کنترل کشور‌های مستقل بدل شده است.

منبع  : خبرگزاری آنا

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *