نامش را هرچه بگذاریم حقیقت ماجرا را تغییر نمیدهد. چه خشونت فیزیکی، چه هیجان افسارگسیخته عدهای تماشاگرنما یا بینظمی ساختاری؛ هر چه که نامش باشد باید این اشتباه نابخشودنی اصلاح شود.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، لیگ برتر فوتسال ایران بهزودی آغاز میشود و بار دیگر هیجان به سالنهای فوتسال بر میگردد. هیجانی خالص که گاهی چنان آشوبی به پا میکند که سالنها و سکوها را با هم به آتش میکشد. سالنهای پر از هوادار فوتسال جایی برای اشتباه نیست. نه برای داور، نه برای بازیکن، نه حتی برای تماشاگر خستهای که میخواهد فقط از بازی لذت ببرد. سکوها – به جای سنگر تشویق – گاهی به جایگاه پرتاب بطری، صندلی و ناسزا تبدیل میشوند. انگار مسابقه، نه میان دو تیم، که بین دو ارتش در حال درگیری خیابانی است. از تهران تا اهواز، از اصفهان تا تبریز، همهی سالنها یک ویژگی مشترک دارند: ناامنی به عنوان مهمان همیشگی!
مربیان، فرماندهان لشگر اعتراض!
در هیچ ورزشی مثل فوتسال، فاصلهی کادر فنی با داور و تماشاگران تا این حد کوتاه نیست. همینه این روند بدون بازسازی جدی در ساختار امنیتی مسابقات ممکن نیست. فوتسال قرار است شورآفرین باشد، نه بحرانآفرین. فصل جدید لیگ برتر فوتسال باید نقطه پایان بینظمیهای سالنها باشد. اکنون نوبت مدیران و مسئولان است تا تصمیمهای سخت و شجاعانهای بگیرند. فوتسال بیش از هر زمان دیگری به امنیت نیاز دارد آنهم در میان جامعهای پر از هیجان، استعدادهای خالص و انگیزههای تمامنشدنی. اما این قلب اگر در قفسهی امنی قرار نگیرد، ممکن است از تپش بیفتد. فصل جدید لیگ برتر باید “فصل امنیت” باشد. فصلی که دیگر نام هیچ داوری در لیست مصدومان نباشد. فصلی که مربیان، فریادشان را خرج تاکتیک کنند، نه توهین. فصلی که خانوادهها دوباره با خیال راحت به سالن بیایند و با آرامش از زیبایی این ورزش لذت ببرند. در نهایت فوتسال چیزی جز جشن رقابت و دوستی نیست. بیایید دوباره این حقیقت را به یاد بیاوریم.