در حالیکه رسانههای غربی با فضاسازی مستمر، حمله قریبالوقوع چین به تایوان را پیشبینی میکنند، واقعیات میدانی و راهبردی نشان میدهد پکن مسیر هوشمندانهتری را انتخاب کرده است: اجتناب از درگیری نظامی در برابر تحریکها، حفظ ثبات منطقهای و پیگیری هدف اتحاد در چارچوب سیاست یک چین.
به گزارش خبرگزاری آنا، تایوان، جزیرهای به مساحت حدود ۳۶ هزار کیلومتر مربع، در مرکز تنش ژئوپلیتیکی شرق آسیا قرار دارد. این منطقه که تنها ۱۸۰ کیلومتر از سواحل شرقی چین فاصله دارد، یکی از مهمترین گرههای راهبردی در تنگه تایوان، دریای چین جنوبی و دریای فیلیپین محسوب میشود.
حاکمیت چین بر تایوان بخشی از سیاست رسمی «یک چین» است که از سوی سازمان ملل نیز به رسمیت شناخته شده و تنها معدودی از کشورها همچنان به سیاستهای تحریکآمیز در قبال تایوان ادامه میدهند. جمهوری خلق چین بارها اعلام کرده که اتحاد مجدد با تایوان، یک هدف ملی مشروع و برگشتناپذیر است، اما این اتحاد ترجیحاً باید از مسیرهای مسالمتآمیز و مبتنی بر دیپلماسی ملی تحقق یابد.
موانع فنی یا انتخاب راهبردی؟