انتظار میرفت با حضور مانولوپولوس یونانی در رأس تیم ملی بسکتبال، تحولی در تیم شکل بگیرد و اتفاقات مثبتی برای این تیم رقم بخورد، اما برخی تصمیمات مبهم، امیدها را کمرنگتر کرده و مسیر پیشروی تیم را به چالشی بزرگ تبدیل کرده است.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، در حالی که بیش از یک سال از حضور «سوتیریس مانولوپولوس» روی نیمکت تیم ملی بسکتبال ایران میگذرد، اما نشانهای از بهبود در شاکله مدیریتی و فنی این تیم دیده نمیشود؛ نه در چینش ترکیب، نه در لیست بازیکنان دعوتشده، و نه در نوع مواجهه با چهرههای کلیدی. مسیر پر از سؤال، ابهام و بیپاسخی، همچنان ادامه دارد؛ با این تفاوت که حالا نه تنها ثباتی در کار نیست، بلکه تصمیمهای تازهای گرفته میشود که رنگ و بوی «غیرورزشی» دارند.
مربی صاحب سبک اما در آشفتگی ساختاری
البته نمیتوان تمام این تصمیمها را متوجه سرمربی یونانی دانست. «مانولوپولوس» به لحاظ فنی کارنامه قابل قبولی دارد و مربی صاحبسبکی شناخته میشود، اما در عمل، عملکرد تیم ملی ایران زیر نظر او، بیشتر متأثر از آشفتگی ساختاری و دخالتهای بیرونی بوده است. طبیعتاً فدراسیون بسکتبال در چینش لیستها و سیاستگذاریهای کلان، نقش پررنگتری از یک سرمربی تنها دارد؛ با این حال، آنچه در نر با دیدن این دعوتهای عجیب، یک قدم از رؤیای ملیپوش شدن دورتر میشوند.
تناقض پررنگ در اظهارات مانولوپولوس
آنچه این تناقض را پررنگتر میکند، اظهارات خود مانولوپولوس در آستانه اعزام تیم به اردوی لبنان است؛ جایی که مدعی شد: «بازیکنانی را انتخاب میکنم که زمان بازی را با تلاش بهدست آوردند و لیاقت داشتند از این فرصت استفاده کنند.» همچنین تأکید کرده بود که «به بازیکنان جوان اعتقاد دارد» و تیم را طوری بسته که «راهحلهای زیادی» داشته باشد. اما نگاهی به فهرست نهایی تناقضی را با واژه «لیاقت» نشان میدهد و «تنوع راهحلها» هم دیده نمیشود. تنها چیزی که به چشم میآید، تکرار همان تصمیمهای سلیقهای و دعوتهای غیرمنطقی است؛ مسیری که نه به جوانگرایی منتهی شده، نه به ثبات فنی.