اما براستی چه چیز صبر آنها را لبریز کرد و باعث شد این خط شکنان بیادعا در چشم ما هویدا شوند…
به گزارش «خبرگزاری دانشجو»-یادداشت دانشجویی*؛ گنجهای با ارزشی که از دل خاک بیرون آمدند پیامی آورده اند…
شاید روزی که بعثی های یزیدی و شمر صفت این دسته گل های مادران ایرانی را از آب گرفته بودند تصور میکردند که با بستن دستان شان و پنهان کردن آنها در دل خاک همه چیز تمام میشود و صدای هیهات من الذله آنها در اعماق خاک سرکوب میشود. غافل از اینکه حیات مجدد و جاودانه از زیر خاک شروع میشود و تا اوج آسمان پر می کشد…
