اقتصاد۲۴ – ریزش قیمتها در بازار ارز، طلا، خوردو، مسکن و حتی بورس به واسطه انتخاب جو بایدن برای ریاست جمهوری آمریکا اتفاق مهمی برای اقتصاد کشور است، اما در عین حال این رخداد نشانههای دیگری را نیز در خود دارد.
شاید باور آن سخت باشد، اما بسیاری از مردم از ریزش قیمتها در این بازارها چندان خوشحال نشدند. گو اینکه اقتصاد ایران در دل فرهنگ رفتاری خود، دچار اپیدمی تورم دوستی شده است.
از سوی دیگر نوسان شدید قیمتی در بازارها به واسطه تحریم و یا سیگنالهای مثبت برای بهبود شرایط سیاسی نشان دهنده آن است که اساساً سیاستگذاران اقتصادی چندان تسلطی بر بازارهای اقتصادی کشور ندارند.
این وضعیت در عیم حال که ثبات را از اقتصاد سلب میکند تبعاتی نیز برای سرمایههای مردم دارد. در واقع مردمی که به واسطه تورم مداوم سعی میکنند تا پول خود را به کالاهای سرمایهای تبدیل کنند در نهایت با نوسانهای مدام دچار خسران میشوند.
این وضعیت زمانی اسفبار میشود که بازار سرمایه نیز از گزند این نا امنی در امان نمیماند. در واقع ساز و کار بازار بورس که باید مبتنی بر واقعیتهای اقتصادی باشد به واسطه تورم تغییراتی را در خود میبیند.
حال، اما باید پرسید نقش سیاستگذاران اقتصادی در رصد و هدایت شاخصهای اقتصادی چیست؟
پیمان مولوی، اقتصاددان در این زمینه به اقتصاد۲۴ میگوید: زمانی که با احتمال انتخاب بایدن و نرفتن رسمی او به کاخ سفید ما شاهد کاهش قیمت ارز و در ادامه سایر بازارها هستیم، نشانگر آن است که تا چه اندازه دستگاههای سیاست گذار ما مانند بانک مرکزی هیچ کاره اند.
وی میافزاید: با آمدن یک تحریم شاهد بالا رفتن قیمت ارز بودیم و هنوز با احتمال بهبود چشم اندازهای بین المللی شاهد ریزش بازارها هستیم. این به معنای آن است که اقتصاد ما وانهاده شده است و نحوه سیاست گذاریها سنخیتی با اتفاقاتی که رخ میدهد ندارد.