سریال «داریوش» ضعف بزرگی در خلق خردهپیرنگهای جذاب داشت و عملاً هیچ کدام از داستانهای فرعی سریال برای مخاطب جذابیت لازم را نداشت. ماجرای عاشقانه وحید و لیلا، داستان بچهدارشدن کاظم و دعوای سهراب و انتقامگیری بهرام و دیگران، هیچ کدام آن مایه لازم برای برانگیختگی مخاطب را نداشت. وقتی این داستانهای فرعی کمکی به جذابیت سریال نکند، تکلیف باقی ماجرا مشخص خواهد بود.
جوان آنلاین: سریال «داریوش» به کارگردانی هادی حجازیفر به قسمتهای پایانی نزدیک میشود ولی هنوز نتوانسته است در جذب مخاطب موفق عمل کند. سریالی که پیش از آغاز به خاطر مسائل حاشیهای و حضور بازیگران سرشناس آن، حسابی سرزبانها افتاده بود، هنگام پخش نتوانست به اثری پرمخاطب تبدیل شود. اینکه چرا «داریوش» به سریالی موفق در شبکه نمایش خانگی تبدیل نشد را بررسی کردهایم تا به شکلی جزئیتر متوجه نقاط ضعف آن شویم.
خردهپیرنگهای ضعیف
توجه به خردهپیرنگهای قوی و هیجانانگیز یکی از قانونهای مهم و طلایی در فیلمسازی و سریالسازی است. کارگردانان بزرگ سینما و تلویزیون به خوبی از این موضوع آگاهی دارند و تلاش زیادی برای خلق خردهپیرنگهای جذاب در اثرشان میکنند.
سریالهای مشهور و بزرگی مثل «بازی تاج و تخت» و «بریکینگ بد» با خلق خردهپیرنگهای جذاب توانستند دز هیجان داستان را بالا ببرند و مخاطب را با خود همراه کنند. اینکه کارگردان بتواند در کنار داستان اصلی به داستانهای فرعی دیگر برسد که مخاطب را برای ادامه سریال تشنه نگه دارد، خیلی مهم است.
سریال «داریوش» ضعف بزرگی در خلق خردهپیرنگهای جذاب داشت و عملاً هیچ کدام از داستانهای فرعی سریال برای مخاطب جذابیت لازم را نداشت. ماجرای عاشقانه وحید و لیلا، داستان بچهدارشدن کاظم و دعوای سهراب و انتقامگیری بهرام و دیگران، هیچ کدام آن مایه لازم برای برانگیختگی مخاطب را نداشت. وقتی این داستانهای فرعی کمکی به جذابیت سریال نکند، تکلیف باقی ماجرا مشخص خواهد بود.