همه دغدغههای بازنشستگان این روزها در شیوه اجرای طرح متناسب سازی و نتایج عجیب و غریب آن نیست، آنها نگرانند که این روند، رفته رفته عادی شده و دیگر شرایط بازنشستهها هیچ گاه تغییری نکند. مگر آن که بر دردها و کاستی هایشان افزوده شود.
به گزارش خبرنگار اجتماعی تابناک، تماسهای مکرر بازنشستگان با خبرگزاری تابناک قطعاً در برخی دیگر از رسانهها نیز جریان دارد همه اینها ناشی از یک نگرانی بزرگ است که مبادا رسانهها ما را فراموش کنند؛ همانند مسئولین.
بازنشستهها همچنان در بهت از نتایج اجرای طرح متناسب سازی حقوقها هستند و معتقدند تنها تناسب حاصل از این طرح، نسبتی است که با همه سالهای سخت گذشته بازنشستگی آنها و همه وعدههای عمل نشده مسئولین دارد.
بازنشستهای که به اندازه دوران خدمتش از دوران بازنشستگی اش میگذرد، یعنی از اولین روز کاری تا همین امروز، ۵۰-۶۰ سال از عمرش را در دلهره و و بیمها گذرانده است. تازه به شرایط امروز رسیده است که مشکلات و دیو معیشت، در اوج و بر فراز ایستاده و او ضعیفتر از هر روزی باید در برابر این هیولا دوام بیاورد؛ و وای بر آن حالتی که به انواع بیماریها و مخصوصاً بیماریهای خاص هم دچار شده باشد. درست مثل همین خانم بازنشسته که درد دلهایش را با تابناک مطرح میکند؛ با یک پایان بندی عجیب.
اصلا خود ماهستند. آنها در واقع خود ما هستیم. همین چند سال دیگر قرار است ما هم یکی از اهالی همین ناحیه باشیم و اگر قرار بر عدالت باشد همین مسئولان فعلی و مسئولان پیشین هم قرار است عضوی از همین خانواده باشند.
البته برای بعضیها همیشه وضع فرق میکند. چه بازنشسته باشند چه نباشند، چه بر سر کار بیایند چه نیایند، چه مدیر باشند چه کارمند ساده، همیشه اوضاع بر وفق مراد است و مفاهیم موجود در ذهن بازنشستگانِ امروز، برای آنها معنایی ندارد که اصلا معنی آن را متوجه نمیشوند. چیزی است در مایههای «عدم».