
به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، محمدتقی خان امیرکبیر صدراعظم ناصرالدینشاه یکی از چهرههای درخشان تاریخ چندصدساله ایران است که بهعنوان فردی وطنپرست و ایراندوست شناخته میشود و البته دشمنان ایران و باعث و بانیان قتلش، از او برای سرپوشگذاشتن روی برخی واقعیتها و جنایات خود استفاده میکنند.
امیرکبیر با کفایت و شایستگی خود، اعتماد ناصرالدینشاه را جلب کرد و در جایگاه صدر اعظم او، جنگ مهمی را با فرقه بهاییت، بهعنوان گماشتگان یهود و نیروهای نفوذیاش در ایران آغاز کرد که به توفیقات زیادی هم دست پیدا کرد. اعدام علیمحمد باب و تبعید سران بابی و بهایی ازجمله توفیقات او بودند. کینهای که فعالان بهاییت اینروزها در فضای مجازی از امیرکبیر دارند، نمیتواند به سیاهنمایی چهره درخشان او در تاریخ ایران منجر شود، اما به تحریف واقعیتهای زیادی از تاریخ قاجار انجامیده که جای طرح و توضیح دربارهشان در اینمطلب نیست. اما بهطور خلاصه میتوان گفت امیرکبیر قربانی دسیسههای گروهها و جریاناتی شد که با آنها مبارزه کرده بود و خونش را هم به گردن شاه قاجار انداختند.
یکی از طرحهای بزرگ امیرکبیر برای آینده ایران آنروز، مربوط به ارتشی بود که توانایی مقابله بامان و هر تومان به فراخور استعداد، ۱۰ تا ۱۵ فوج را در خود جا داد. همه کوشش امیرکبیر بخشید استقلال به ارتش ایران و زدودن گرد وابستگی از چهره آن بود. از این رو ساخت کارخانه باروتسازی، توپسازی، اسلحهسازی و دیگر جهازات نظامی در شهرهای تهران، تبریز، مشهد و اصفهان از اقدامات پسین او بود. اندیشه تاسیس مدرسه نظامی برای آموزش نیروهای متخصص ایرانی و به کار نگرفتن مستشاران خارجی در همینراستا در ذهن او نقش بست.
***
به نظر میرسد پس از طی دوره قاجار و سپس استیلای سلسله پهلوی با کمک انگلستان و حفظ آن با کمک آمریکا، در نهایت با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، آرزوی امیرکبیر برای داشتن نیروی نظامی غیروابسته و خودکفای ایران برآورده شد.
