به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین و براساس گزارش هوشیو، سوال بنیادین ذهن عصبشناسان و روانشناسان را به خود مشغول کرده است: در چه نقطهای یک «ابزار کمکی فناورانه» به یک «عصا» یا حتی یک «معلولیت ذاتی» برای ذهن انسان تبدیل میشود؟
پاسخ آزمایشهای اخیر به این پرسش، چندان امیدوارکننده نیست. یافتههای تجربی نشان میدهند که سبک کردن بار پردازش ذهنی به کمک هوش مصنوعی، به مرور زمان خروجی و توانمندیهای مغز خود انسان را تحلیل میبرد.
یک مطالعه مشترک میان محققان ایالات متحده و بریتانیا نشان داد که تنها ۱۰ دقیقه استفاده از هوش مصنوعی برای حل مسائل ریاضی یا درک مطلب، باعث شد عملکرد انفرادی و بدون کمک شرکتکنندگان در همان نوع مسائل به شدت افت کند. نکته نگرانکننده این بود که این افراد نه تنها در حل مسائل ضعیفتر عمل کردند، بلکه در مواجهه با چالشهای سخت، بسیار سریعتر از گروه کنترل (که از AI استفاده نکرده بودند) تسلیم شدند و دست از تلاش کشیدند.
سندرم «فراموشی چند دقیقهای»؛ پیامد نگارش مقاله با ChatGPT
پژوهش دیگری که توسط دانشمندان موسسه فناوری ماساچوست (MIT) انجام شد، ابعاد دیگری از این بحران را فاش کرد. در این مغز را کاملاً از مدار پردازش خارج میکند.
دیدگاه مخالف: بازتنظیم مغز به جای تضعیف آن
در این میان، همه دانشمندان نیمه خالی لیوان را نمیبینند. «سام گیلبرت»، پژوهشگر ارشد کالج دانشگاهی لندن (UCL)، معتقد است مغز انسان شبیه به یک ماهیچه است و اگر مهارتی را به ماشین بسپارد، در آن بخش ضعیف میشود؛ اما این لزوماً به معنای افت کلی هوش نیست. به باور او، وقتی انسان کارهای تکراری مانند نوشتن یک ایمیل ساده یا استخراج اطلاعات را به AI واگذار میکند، انرژی و پهنای باند مغز خود را برای کارهای عمیقتر و خلاقانهتر آزاد میسازد. او میگوید ما ممکن است مهارتهای سنتی را از دست بدهیم اما مهارتهای جدیدی مثل «ارزیابی انتقادی خروجیهای ماشین» را کسب میکنیم.
پرونده ماشینحساب نشان داد که اگر فناوری در زمان مناسب (پس از یادگیری اصول اولیه به صورت سنتی) وارد فرآیند آموزش شود، میتواند به یادگیری کمک کند؛ فرمولی که احتمالاً برای هوش مصنوعی نیز صادق است.
۲۲۷۲۲۷