ضربه‌ی کاریِ لایحه برنامه توسعه هفتم بر حقوق معلولان

ضربه‌ی کاریِ لایحه برنامه توسعه هفتم بر حقوق معلولان

سمیه یکی از صدها کارگرِ معلولی است که بارها مجبور شده با حقوقی کمتر از حداقل دستمزد کار کند. او در موردِ آخرین تجربه‌ی کاری‌اش در یکی از مراکزِ مثبتِ زندگی در بجنورد می‌گوید: «شش ماه در این مرکز کار کردم و برای تمامِ آن شش ماه تنها یک میلیون و ۶۰۰ هزار تومان گرفتم که خرجِ رفت و آمدم هم نمی‌شد!»
سه‌شنبه ۲۳ خرداد ۱۴۰۲ – ۰۸:۲۸

به گزارش بازارکار به نقل از ایلنا، پا به پای هم کار می‌کنند؛ هر دو، کارگرِ یک کارخانه‌ی تولیدی هستند و پای دستگاهِ تولیدِ کیسه‌های کود و شکر و سبوس می‌ایستند. کیسه‌های بیرون آمده ا گرفته شده، در این لایحه اما، برای «تقویت انگیزه» ی کارفرمایان، به آن‌ها مجوزِ به کارگیریِ این افراد را با حقوق و مزایایِ کمتر از حداقل دستمزد داده است. درصورت ماندگار شدن این ماده در نسخه‌ی نهایی برنامه توسعه، می‌توان گفت دولت ابتدا با حذفِ بودجه‌ی قانون حمایت از معلولان، آن قانون را از اعتبار انداخته و بعد با آوردنِ چنین ماده‌ای در لایحه برنامه توسعه، ضربه‌ی کاری‌تری بر وضعیتِ اشتغال معلولان وارد کرده است.
مروتی می‌گوید: این اندازه نگاهِ از بالا به پایین و سیاستهای ضدِ حقوقِ معلولان را درک نمی‌کنیم. دولت به جای اینکه در مقابلِ این گروه‌های ضعیف رویه‌ی حمایتگری پیش بگیرد، هر روز بدتر از قبل عمل می‌کند و با سیاستهایش، افراد دارای معلولیت را بیش از پیش از حقوق فردی‌ و اجتماعی‌شان محروم می‌کند.
گزارش: زهرا معرفت

منبع :بازارکار جهاد دانشگاهی

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *