اقتصاد۲۴-دقت کنید؛ ایران برای نخستین بار بدترین عملکرد را در شاخص تابآوری جهان بهدست آورده است؛ رتبه ۱۲۸ در بین ۱۳۰ کشور دنیا. عجیب نیست؟ چرا اقتصاد ایران تا این اندازه کمطاقت شده و در جدول جهانی تنها بالاتر از اقتصادهای بحرانزدهای مثل ونزوئلا و هائیتی قرار گرفته است؟ البته نه اینکه در ۵ سال قبل از سالجاری میلادی وضع ایران خیلی خوب بوده، نه! برآوردها نشان میدهد؛ تابآوری ایران در برابر ۳ متغیر مهم اقتصادی، کیفیت ریسک و زنجیره تامین کالاها و خدمات آسیب دیده است.
خطای سیاستگذاری و قرار گرفتن در شرایط انزوا ناشی از تحریم، باعث شده تا تصمیمگیرندگان از استانداردهای بینالمللی غافل شوند و در تابآوری اقتصادی، ایران با پدیدههایی، چون افت شدید نرخ بهرهوری، افزایش ریسکهای سیاسی، بالارفتن شدت مصرف انرژی (بخوانید: اتلاف انرژی) و تزلزل در نرخ شهرنشینی مواجه شود.
در شاخص کیفیت ریسک هم که روشن است؛ ایران در معرض خطرات و بلاهای طبیعی نظیر زلزله و سیل قرار دارد و خطرات آتشسوزیهای گسترده و حملات سایبری هم بر ضربهپذیری کشور در برابر ریسکها فشار وارد کرده است. در ارتباط با زنجیره تامین هم ناگفته پیداست که فساد وجود دارد و شفافیت اقتصادی بهشدت افت داشته است.
در چنین شرایطی کمطاقت شدن ایران واقعیت هشداردهندهای است که با شعارها و وعدههای رنگارنگ نمیتوان با جامعه تابآور و رواداری مواجه شد. این هشداری جدی، برای ایرانی است که خطر بسته شدن پنجره طلایی جمعیتی را تجربه میکند و کیفیت زندگی شهروندان بهدلیل پدیده فقر و شکاف درآمدها و افت ثروت مردم، هم مزید بر علتهاست.