امین اسدی در گفتگو باخبرنگار دانشگاه«خبرگزاری دانشجو»، تشریح کرد:بی گمان یکی از علل اصلیِ صلح امام حسن (ع) نیز حمایت نکردن مردم از آن حضرت بود اگر مردم کوفه از او حمایت می کردند و فرماندهان سپاهش به او خیانت نمی کردند، حضرت صلح نمی کرد؛ چنان که فرمود: به خدا سوگند، من از آن جهت کار را به او سپردم که یاوری نداشتم، اگر یاوری می داشتم، شبانه روز با معاویه می جنگیدم تا خداوند میان ما و او حکم کند.
وی افزود:امام حسن مجتبی براى صلح شروطى گذاشتند و به معاویه گفتند که باید بپذیرى. اول آن که خلافت به تو واگذار مى شود در صورتى که پس از خود خلافت را به آن حضرت ( امام حسن (ع) ) واگذار کند. دیگر این که سالانه ۵۵ هزار درهم از بیت المال به امام اختصاص دهد. مردم نیز باید امنیت کامل داشته باشند، معاویه این شروط را پذیرفت و سپس دستور داد تا برگه سفیدى آورده، پایین آن را امضا کرد و آن را نزد حسن بن على (ع) فرستاد. زمانى که عبد الله بن نوفل بازگشت و مسائلى را که طرح شده بود بازگفت، امام به او فرمود: اما درباره خلافت پس از معاویه باید بگویم که من خواستار آن نیستم. درباره شرایط مالى نیز که تو پیشنهاد کردهاى، این حق معاویه نیست که در مال مسلمانان براى من تعهدى بپذیرد و طوری میشود گفت که امام سخت ترین شرایط را برای معاویه تعیین کردند و آن باتوجه به خباثتی داشت پذیرفت .