سهشنبه ۱۷ شهریور ۱۴۰۵ – ۰۸:۰۸

یادداشت رسیده؛
پارادوکس قدرت؛ چرا نگاه ریاضیاتی در میدان نبرد شکست میخورد؟
حوزه / در حالی که بسیاری از تحلیلگران، جنگهای مدرن را با متر و معیارِ محاسباتِ ریاضی و قدرت تسلیحاتی تحلیل میکنند، دکتر مسلم محمدی در یادداشتی با واکاوی مفهوم قدرت در آیات قرآن، رویکرد «الهیات جنگ» را مؤلفه تعیینکننده پیروزی میداند و معتقد است برای دستیابی به نصرت الهی، باید از چرتکههای مادی که تنها ظاهر کار را میبینند، فراتر رفت.
خبرگزاری حوزه | ریاضیات و الهیات میتواند بنمایه دو نوع نگاه به پدیدههای اجتماعی و انسانی باشد؛ نگاه ریاضیاتی، نگاهی افقی است و نگاه الهیاتی، نگاهی عمودی. افزون بر این، نگاه از جنس ریاضیات، زمینهساز ارتباط با دنیای طبیعی است؛ اما نگاه الهیاتی، ارتباط با دنیای معنوی و اخروی را فراهم میکند.
ریاضیات و الهیات در موضوع قدرتنمایی و جنگ نیز با دو زاویه دید کاملاً متقابل و حتی متضاد، قابل تحلیل و بررسیاند؛ چرا که ریاضیات فقط چرتکه میاندازد و ظاهر کار را میبیند، اما الهیات و امدادهای غیبی، امری فراتر از این امور است. در جنگ این روزها میان ایران و دو قدرت اتمی جهان، بهخوبی میتوان این جنگِ ریاضیات و الهیات را مشاهده کرد. در ادامه، به نمونههایی کوچک از این تفاوتها، برگرفته از آیات قرآن کریم، اشاره میشود:
﴿وَ لَنْ یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکافِرِینَ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلًا﴾ (نساء / 141)؛ (خداوند اجازه نمیدهد کافران بر مؤمنان مسلط شوند.)
﴿فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَکِنَّ ٱللَّهَ قَتَلَهُمْ وَمَا رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَلَکِنَّ ٱللَّهَ رَمَی﴾ (أنفال / 17)؛ (همه چیز به ید و قدرت او بسته است؛ انسانها واسطه و بهانهای بیش نیستند.)
﴿فَإِن یَکُن مِّنکُم مِّاْئَةٌ صَابِرَةٌ یَغْلِبُواْ مِاْئَتَیْنِ وَإِن یَکُن مِّنکُمْ أَلْفٌ یَغْلِبُوٓاْ أَلْفَیْنِ بِإِذْنِ ٱللَّهِ وَاللهُ مَعَ الصَّابرین﴾ (أنفال / 66)؛
﴿وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ ٱلْقُرَی آمَنُواْ وَٱتَّقَوْاْ لَفَتَحْنَا عَلَیْهِم بَرَکَاتٍ مِّنَ ٱلسَّمَاءِ وَٱلْأَرْضِ﴾ (أعراف / 96)؛ (ایمان و تقوا موجب دستیابی به نتیجه میشود.)
﴿إِن تَنصُرُواْ ٱللَّهَ یَنصُرْکُمْ وَیُثَبِّتْ أَقْدَامَکُمْ﴾ (محمد / 7)؛ (یاری خداوند، موجب نصرت و پیروزی متقابل شماست.)
﴿إِنَّ اللَّهَ یُدَافِعُ عَنِ الَّذِینَ آمَنُوا﴾ (حج / 38)؛ (خداوند خود، مدافع مؤمنان است.)
﴿وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ یُقْتَلُ فِی سَبِیلِ اللّهِ أَمْوَاتٌ﴾ (بقره / 154)؛ (کشتگان در راه خدا را مرده نخوانید، بلکه زنده و جاوداناند.)
﴿الَّذِینَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَکُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِیمَانًا وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَکِیلُ﴾ (آل عمران / 173)؛ (مؤمنان در مقابل این تهدیدها و عربدهکشیها نهتنها نمیترسند، بلکه ایمانشان بیشتر میشود و میگویند: خداوند ما را بس است.)
﴿کَم مِن فِئَةٍ قَلِیلَةٍ غَلَبَت فِئَةً کَثِیرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِینَ﴾ (بقره / 249)؛
﴿لَا تَیْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لَا یَیْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْکَافِرُونَ﴾ (یوسف / ۸۷)؛
