به گزارش سرویس سیاسی تابناک، به اعتقاد بسیاری از کارشناسان، مشارکت سیاسی زنان یکی از شاخصهای کلیدی توسعه اجتماعی و فرهنگی در هر جامعهای به شمار میرود. حضور فعال زنان در عرصه سیاست با بهرهگیری از دیدگاهها و توانمندیهای متفاوت، تصمیمگیریها را بهبود میبخشد و نمایندگی متنوعتری از نیازها و مطالبات جامعه را تضمین میکند.
در طول تاریخ سیاسی معاصر ایران، زنان متعددی توانستهاند نقشهای تأثیرگذاری را در حوزه سیاست ایفا کنند؛ اما بسیاری از آنها به دلایل مختلف از جمله ضعف های شخصی، عدم درک واقعیات جامعه و البته ساختارهای مردسالارانه، تغییرات سیاسی یا محدودیتهای اجتماعی، به مرور از صحنه کنشگری فعال کنار رفتهاند. این پدیده، نشاندهنده عدم پایداری نقشآفرینی زنان در محیط سیاست ایرانی است.
در دهه های اخیر، زنان سیاستمدار متعددی وجود دارند که هر یک در برههای از تاریخ سیاسی ایران حضوری پررنگ داشتهاند، اما در ادامه به دلایل مختلف، نقشآفرینی آنها کمرنگ شده و دیگر کنش جدی سیاسی از سوی آنها دیده نمیشود.
به این بهانه در ادامه به معرفی برخی زنانِ ایرانیِ فعال در عرصه سیاست که از صحنه مشارکت سیاسی دور شدند یا به سایه رفته اند می پردازدیم:
۱_ منیره گرجی
منخته است.
***
در پایان لازم به ذکر است، فهرست سیاستمداران زن حذف شده یا به سایه رفته که در این یادداشت برشمرده شدند، نشان می دهد که عمده آنها در نسبت سببی و نسبی با آقایان سیاستمدار هستند و به نوعی نپوتیسم Nepotism به معنای خویشاوندگرایی در عرصه مشارکت سیاسی و سیاست ورزی جامعه زنان ایرانی مشهود و پررنگ است. به دیگر معنا آقایان سیاستمدار در راه دادن به بانوان در عرصه سیاست نیز صرفاً به زنان خودی میدان داده اند!
احتمالا فقط دو نفر از لیست فوق (خانم گرجی و خانم کولایی) را بتوان سیاستمداران یا فعالین سیاسی زن «خودساخته» قلمداد کرد و این موضوع نیز از چالش های جدی مشارکت سیاسی زنان در ایران است که ضروری است به آن پرداخت.
کوثر خسروی