گروه اقتصادی مدتهاست که در بولتننیوز، نه از سرِ حاشیهسازی که از سرِ تکلیفِ انقلابی، پروندهی تلخ «تراستیها» را دنبال کردهایم. پروندهای که اگر راستش را بخواهید، نه یک تخلف اقتصادی که یک تراژدی ملی است با قربانیانی از جنسِ بیتالمال، امنیت ملی و در نهایت خونِ پاکِ شهدا.
به گزارش بولتن نیوز، ماجرا از همانجا شروع شد که در گزارش «معادل یک و نیم برابر ارزش دکل گمشده از دلارهای پتروشیمی جم را خوردند!» روایت کردیم: محصولات پتروشیمی جم به ارزش ۱۲۵ میلیون دلار در سال ۱۳۹۱ فروخته میشود، ردپای پسر یکی از سران اسبق قوهقضائیه در میان است، محصولات بدون تامین وثایق از چرخه خارج میشود و در نهایت، فقط یک میلیارد تومان جریمهی ناچیز در برابر ۱۱ هزار میلیارد تومانِ امروزیِ بیتالمالِ ربودهشده. آن روزها هنوز کسی «تراستی» را به اسم نمیشناخت.
کمکم گزارشها رنگِ دیگری گرفت. در مطلب «لزوم ورود نهادهای ناظر بر عملکرد شرکت تراستی متعلق به یکی از صندوقهای بازنشستگی» هشدار دادیم که شرکتهای تراستی، تولدیافته از دل تحریمها و لیست سیاه FATF، به محلی برای «غارت ثروت کشور و حیفومیل بیتالمال» بدل شدهاند.
۳ تا ۵ دلار کارمزد به ازای هر هزار دلار صادرات، کلاهبرداریای بود که بر تنِ اقتصاد ملی دوخته میشد.