با قلم و دستی پر از سربرگ روزنامه خبرورزشی به محله قدیمی امجدیه رفتم؛ جایی که از کوچه پس‌کوچه‌های آن به ساختمانی می‌رسی که بوی طلا می‌دهد. ده‌ها و بلکه صدها ورزشکار در این ساختمان رفت‌وآمد دارند که یا رکورددار جهان هستند یا مدال طلای پارالمپیک و جهانی را به گردن انداخته‌اند. بارها در صحن مجلس و در صدا و سیما، مسئولان ورزش بابت کاروان پر از مدال آنه شما وقتی به اهواز می‌آیی فکر می‌کنی جنگ شده. شهر را نگاه می‌کنی احساس می‌کنی جنگ ادامه دارد.

سه چیز مهم زندگی و شعار زندگی‌تان؟

متقیان: توکلم به خداست. هر آنچه خواستم داده است. شعارم توکل به خداست و اینکه ایمانم ضعیف نشود. دوم خانواده‌ام. آنها من را به سمت جلو راندند. سوم هیچ وقت از ورزش کردن دل نمی‌کنم. پس خدا، خانواده و ورزش.

پاپی: خدا که همیشه در ذهن و عملم هست ولی در جامعه اول خودم مهم هستم و می‌دانم در این زمانه کسی نیست دستت را بگیرد و شعار زندگی‌ام هر کاری را که اراده کنم به آن می‌رسم.

صحبت پایانی؟

پاپی: تنها آرزوی قلبی‌ام این است وضعیت مردم بهتر شود. از ته قلبم مردم دیگر شاد نیستند. وقتی ما می‌رویم مدال می‌گیریم کلی تماس می‌گیرند که کمک‌شان کنیم.