اقتصاد ۲۴- روز یکشنبه، ۱۶ آبان، گروهی از تولیدکنندگان پوشاک به نمایندگی از واحدهای صنفی و فروشگاههای پاساژ کاشانی، جنرال مد، کوچه برلن و کمپانی در اعتراض به گرانی مواد اولیه و بیثباتی بازار ارز مقابل اتحادیه فروشندگان و تولیدکنندگان پوشاک تهران تجمع کردند و به جمع اصناف و اقشاری پیوستند که تنها راه رساندن صدای خود را جز خیابان نمیدانند.
لباس آدمی بخشی مهم از هویت اوست، ویترین انسان است، چیزی که با آن میتواند عریانی خود را رنگآمیزی کند و بپوشاند و هم تن خود را از گزند سردی و گرمی طبیعت در امان نگه دارد؛ اما بررسی مشکلات تولیدکنندگان پوشاک، هنگامی که به خیابان آمدهاند، جز از طریق خیابان روا نبود و سبب شد سری به صاحبان حرفه بزنیم و از نزدیک و در میدان حرفشان را بشنویم؛ پس راهی کوچه برلن شدیم که فروشنده و تولیدکننده همان حوالی هستند.
فروشنده نخستین مغازه همان ابتدای کوچه برلن، مرد میانسالی است با اورکت آمریکایی. آقا امید موضوع را که میشنود از صندلیاش بلند میشود، رودررو میایستد و نگاهی به موبایل میاندازد که در حال ضبط صداست. میگوید ما که خبری از تجمع و اعتراض نداریم، تولیدکننده هم نیستیم؛ ولی باید بپرسید چرا پارچه هر روز گران میشود. بپرسید آنهایی که نخ را گران میکنند، کی هستند. میپرسم حالا شما بگو؛ چه کسی؟ میگوید دست چند تا آدم بیشتر نیست. نخ را میخرند انبار میکنند و بازی راه میاندازند که گران شود –کمکم صدایش اوج میگیرد- درباره رفتن برندهای خارجی از ایران میگوید فروش جنس داخل را بهتر کرده است؛ اما مواد اولیه اینطور بالا برود، اینطور نمیشود؛ اما مشکل این چیزها نیست که برادر خودت بهتر میدانی کجاست –تقریبا فریاد میزند- برو از کسی که میگوید تحریم اثر ندارد، بپرس و توصیههای دیگری میکند. یکی، دو مغازه دیگر حرفهای مشابه دارند. قیمت یک تیشرت تولید داخل که ظاهرش حداقل بسیار بیکیفیت به نظر میرسد، ۸۵ هزار تومان تگ خورده است.