پس از شهادت حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب(ع)، فرزند بزرگوار ایشان امام حسن مجتبی(ع) به امامت رسیدند و در برابر دشمنی و عداوت شخصیتی همچون معاویه قرار گرفتند.
پس از شهادت حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب(ع)، فرزند بزرگوار ایشان امام حسن مجتبی(ع) به امامت رسیدند و در برابر دشمنی و عداوت شخصیتی همچون معاویه قرار گرفتند. دشمنی که با بهرهگیری از نیرنگ، دسیسه و سوءاستفاده از موقعیتهای اجتماعی توانسته بود بسیاری از خواص و تودههای جامعه اسلامی آن روزگار را با خود همراه کند.
بررسی شرایط اجتماعی و سیاسی آن زمان نشان میدهد صلح امام حسن(ع) نه یک انتخاب ساده و داوطلبانه، بلکه تصمیمی تحمیلی و در عین حال راهبردی بود. تصمیمی که اگرچه در ظاهر به تثبیت حکومت معاویه انجامید، اما حقیقتاً به حفظ اساس اسلام و انتقال تجربهای گرانسنگ به تاریخ انجامید.
به مناسبت فرارسیدن ۲۶ ماه ربیعالاول، سالروز وقوع و برقراری صلح امام حسن مجتبی(ع)، «پرشکوهترین نرمش قهرمانانه تاریخ» و در ادامه بررسی آثار کتابشناسی رهبر شهید(ره)، در این گزارش با نگاهی به اثر ترجمه ارزشمند امام مجاهد شهید انقلاب اسلامی حضرت آیتالله العظمی سیدعلی حسینی خامنهای(ره) از کتاب «صلح الحسن(ع)» اثر مرحوم شیخ راضی آلیاسین(ره)، موجود در گنجینه کتابهای چاپی کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی، به بررسی بخشهایی از متن ترجمه شده قائد شهید امت اسلام(ره) از این کتاب کمنظیر میپردازیم.
گفتنی است چاپ یازدهم این کتاب در تابستان سال۱۴۰۲ شمسی توسط انتشارات انقلاب اسلامی وابسته به مؤسسه پژوهشی و فرهنگی انقلاب اسلامی وارد بازار نشر کتاب شد و نسخهای از چاپ مزبور نیز با شماره ثبت ۱۳۰۷۶۷۲ در بهمن سال۱۴۰۴ شمسی در قفسههای کتابخانه مرکزی حرم مطهر رضوی قرار گرفت.