نازوب، یکی از بیماریهای زنانه که خانمها در دوران باروری و قبل از باردارشدن باید به آن توجه داشته باشند و در معاینههای معمول مورد توجه قرار گیرد، زخم دهانه رحم است که اگرچه مشکل چندان نگرانکنندهای نیست، اما نباید به آن بیتوجه بود.
برای آشنایی بیشتر با زخم دهانه رحم و اینکه بدانیم ممکن است چه خطرهایی در دوران بارداری ایجاد کند، با دکتر فاطمه قائممقامی، متخصص بیماریهای زنان و زایمان و عضو هیاتعلمی دانشگاه علوم پزشکی تهران گفتوگو کردهایم.
ابتدا در مورد علت زخم دهانه رحم برای خانم هایی که آن را نمی شناسند توضیح دهید.
دهانه رحم در پایینترین بخش رحم و در بالاترین بخش واژن قرار گرفته است. زخم دهانه رحم، در حقیقت حالتی غیرطبیعی در دهانهرحم و تغییر شکل مخاط آن می باشد که با چشم قابلتشخیص است؛ سلولهای زیاد به رنگ قرمز و مخملی شکل. این حالت زمانی رخ میدهد که لایه داخلی کانال دهانه رحم به بیرون رشد کند.
به نظر میرسد که این مشکل، حالتی فیزیولوژیک و طبیعی باشد و به اشتباه به آن زخم گفته میشود. در خانمهای جوان که سطح هورمونها در آنها بالاست، در خانمهایی که قرصهای پیشگیری از بارداری استفاده میکنند و در خانمهای باردار، ممکن است مخاط داخل دهانه رحم به بیرون گستردگی پیدا کند که به آن «اکتروپیون» میگویند.
زخم دهانه رحم را نباید علامت بیماری دانست، زیرا گاهی در زنان کاملا سالم هم مشاهده میشود و به دلیل اینکه بافت آن کمی نازکتر از قسمتهای دیگر است، خود را بیشتر به رنگ قرمز روشن نشان میدهد. این وضعیت منجر به سرطان نمیشود.
متاسفانه برخی پزشکان به بیمار میگویند به «زخم دهانه رحم» مبتلا شده است، بدون اینکه توضیح دهند واقعا زخمی در کار نیست و با عمل جراحی سوزاندن یا انجماد اقدام به از بین بردن این بافت میکنند تا بافت «اسکواموس» که بافت طبیعی خود دهانه رحم است، ایجاد شود، در حالی که با گذشت زمان و به مرور و با افزایش سن در مدت 4 تا 5 سال این فرایند خود به خود اتفاق میافتد و اگر عفونت یا مشکلی وجود نداشته باشد، نیازی به انجام این اقدامها نیست.
اگر زخم دهانه رحم، باعث افزایش ترشحات واژن شود یا هنگام روابط زناشویی باعث خونریزی شود، باید مورد بررسی بیشتر و «کولپوسکوپی» قرار گیرد.