در روزهایی که مسئولان از ضرورتهای «امنیت ملی» و محدودیتهای ناشی از جنگ برای توجیه قطع یا اختلال گسترده اینترنت بینالملل سخن میگفتند، واقعیت در کف بازار چیز دیگری بود.
به گزارش سیتنا، بررسیها این موضوع و گفتوگو با فعالان بازار فروش VPN و فیلترشکن نشان میدهد اینترنت جهانی هرگز به طور کامل از دسترس خارج نشده بود؛ بلکه دسترسی به آن به کالایی گرانقیمت تبدیل شد که تنها بخشی از جامعه توان پرداخت هزینه آن را داشت. به بیان دیگر، اینترنت برای کسانی که پول بیشتری پرداخت میکردند همچنان در دسترس بود و برای سایر شهروندان عملاً مسدود شده بود.
بازار سیاه اینترنت در روزهای بحران
دو فروشنده فیلترشکن که به دلیل ملاحظات امنیتی نام آنها محفوظ مانده است، جزئیات قابل توجهی از شرایط آن روزها ارائه کردند.
به گفته او، در دوران محدودیت شدید اینترنت، راهاندازی VPN دیگر مانند شرایط عادی نبود. برای دور زدن محدودیتها نیاز به چندین سرور و ایجاد تونلهای ارتباطی پیچیده وجود داشت تا اتصال شناسایی و مسدود نشود.
او میگوید: «در شرایط عادی یک سرور کافی بود، اما زمان محدودیتها مجبور بودیم دو یا سه سرور را به هم متصل کنیم تا بتوانیم ارتباط را برقرار نگه داریم. همین باعث میشد هزینهها چند برابر شود.»
نتیجه این وضعیت، جهش عجیب قیمتها بود. به گفته دیگر فروشنده فیلترشکن، برخی سرویسها که پیش از بحران با چند صد ه= `/fa/news/${safeId}`;
})();
