در کوتاهمدت، تهران ترجیح میدهد همکاریهای امنیتی و اطلاعاتی آرام با طالبان داشته باشد تا شناسایی آشکار.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، اندیشکده آمریکایی «نشنال اینترست» در مقالهای به بررسی روابط ایران و حکومت سرپرست طالبان افغانستان پرداخته که در ادامه آمده است.
لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
شناسایی رسمی امارت اسلامی افغانستان از سوی روسیه در اوایل ژوئیه، خوشبینی محتاطانهای را در کابل برانگیخته است؛ جایی که مقامات طالبان امیدوارند این اقدام نشانهای از تغییر در نگرشهای بینالمللی باشد، هرچند تعامل گستردهتر همچنان بعید به نظر میرسد. با توجه به اینکه امارت اسلامی توانسته کنترل پایدار بر قدرت را نشان دهد، این خوشبینی ممکن است پایه و اساس داشته باشد.
برخی کشورهای غیرغربی که روابط نزدیکی با مسکو دارند، ممکن است در نهایت از اقدام روسیه در شناسایی طالبان پیروی کنند. در میان آنها، ایران نمونهای جالب برای بررسی است. با توجه به منافع مشترک تهران و کابل، بهویژه در مبارزه با برخی گروههای افراطی بهعنوان دشمنان مشترک، این پرسش مطرح است که آیا و چه زمانی ایران در نهایت ممکن است راه شناسایی طالبان را در پیش گیرد.
میتمالاً منتظر اقدام کشورهایی مانند چین و ازبکستان خواهد ماند تا از پشتوانه دیپلماتیک برای کاهش ریسک اعتبار برخوردار شود.
تا آن زمان، همکاری آرام در زمینه امنیت مرزی، تجارت و مقابله با تروریسم بهصورت غیررسمی ادامه خواهد داشت. این تعامل غیررسمی به تهران اجازه میدهد منافع استراتژیک خود را حفظ کند بدون آنکه پیش از موعد مشروعیت به یک رژیم سنیاسلامگرا با ایدئولوژی سختگیرانه اعطا کند.
علاوه بر این، ایران احتمالاً با دقت نظارهگر نحوه تعامل روسیه با روابط رسمی تازه خود با طالبان خواهد بود و این تحولات را بهعنوان معیار سنجش برای تغییر سیاست احتمالی خود استفاده میکند.
تا آن زمان، رابطه محتاطانه و عمدتاً غیررسمی تهران با امارت اسلامی همچنان بر همکاری مبتنی بر منافع شکل خواهد گرفت—چارهای که انعطافپذیری ارائه میدهد بدون آنکه تأیید کامل باشد.