ایرانشناس سرشناس آمریکایی مینویسد: بایدن از ترس تبدیل شدن توافق با ایران به یک مسئله انتخاباتی به دنبال احیای برجام نیست. ایران نیز ترجیح میدهد تا انتخابات بعدی آمریکا اهرم فشارش را تقویت کند.
به گزارش جوان آنلاین به نقل از مشرق نیوز، با وجود آنکه ایران، آمریکا و اعضای اروپایی برجام هنوز به طور رسمی زمان مرگ توافق هستهای سال ۲۰۱۵ را اعلام نکردهاند، اما هرچه زمان بیشتری میگذرد، امیدها برای احیای این توافق کمرنگتر میشود. آمریکا که در دوران ریاستجمهوری دونالد ترامپ از برجام خارج شد، هنوز حاضر نیست بهای بازگشت به توافق را پرداخت کند و ایران نیز حاضر نیست به توافقی بازگردد که رؤسایجمهور آیندهی آمریکا نیز بهراحتی میتوانند دوباره زیر آن بزنند.
در این میان، اندیشکدهی آمریکایی «استیمسون» طی گزارشی تحت عنوان «مرثیهای برای توافق ایران[۱]» عملاً این توافق را مرده دانسته است. «باربارا اسلاوین[۲]» کارشناس سرشناس آمریکایی در امور ایران، که نویسندهی این گزارش است، با اشاره به تصمیم یکجانبهی ترامپ در خروج از برجام و بیمیلی دولت بایدن و دولت ایران به احیای این توافق، مینویسد بحران اوکراین و ظهور چین موجب شدهاند تا احیای توافق هستهای از فهرست اولویتهای آمریکا و اروپا خارج شود. آنچه در ادامه میخوانید گزیدهای از گزارش اندیشکدهی استیمسون است.
لازم به ذکر است که مشرق صرفاً جهت اطلاع نخبگان و تصمیمگیران عرصه سیاسی کشور از رویکردها و دیدگاههای محافل رسانهای-اندیشکدهای بینالمللی این گزارش را منتشر میکند و دیدگاهها، ادعاها و القائات این گزارش لزوماً مورد تأیید مشرق نیست.
۸ میپنج سال پیش، «دونالد ترامپ» رئیسجمهور وقت آمریکا، یکجانبه از توافق هستهای ایران خارج شد؛ با این استدلال[۳] که میتواند برای جلوگیری از دستیابی تهران به توانایی ساخت مخربترین سلاح جهان و مقابله با دیگر چالشهای ایران مقابل منافع آمریکا در خاورمیانه، راه بهتری پیدا کند. در آن زمان، ایران به توافق سال ۲۰۱۵، موسوم به «برنامهی جامع اقدام مشترک» (برجام)، پایبند بود: کمتر از ۳۰۰ کیلوگرم اورانیوم با غنای پایین داشت و اجازهی نظارت مستمر آژانس بینالمللی انرژی اتمی بر تأسیسات هستهایش را میداد. به علاوه، سربازان آمریکایی را در سوریه و عراق نمیکشت و موشکها و پهپادهایش پالایشگاهها و نفتکشهای همسایگانش را هدف نمیگرفتند. ضمناً داشت تلاش میکرد میان روابطش با مهمترین شریک اقتصادی خود، یعنی چین، و تداوم روابط تجاری با اتحادیهی اروپا تعادل برقرار کند.