ایده روز آنلاین_ وقتی موج انفجار، سقف خانه کشتی را فروریخت و ترکشها بر قلب تشکهای تمرین نشست، شاید خیلیها تصور میکردند چراغ امید ورزشکاران نیز خاموش شود. اما برای یونس امامی، دارنده ۳مدال جهانی و طلای آسیا، این ویرانیها پایان قصه نبود؛ بلکه آغاز فصلی تازه از ایستادگی بود. او که حالا دور از کمپ تخریبشده تیم ملی و در تنهایی با تمریناتش برای رسیدن به دوبنده ایران میجنگد، کشتی را نه یک ورزش، که یک مسئولیت مقدس میداند. امامی در میان غبار این روزهای سخت، با صدایی که از عشق به خاکش میلرزد، نه از خستگی میگوید و نه از سختیهای مسیر؛ او از جنگیدن برای شادی مردمی حرف میزند که در خیابانها، پرشورتر از همیشه، ایستادهاند. او نماد نسلی است که یاد گرفته در دل بحرانها، روی پای خود بایستد و با هر قطره عرق، پیامی از اقتدار ایران را به جهان مخابره کند. یونس امامی، قهرمان این روزهای پرآشوب، حالا با نگاهی به مسابقات انتخابی، به چیزی فراتر از مدال میاندیشد؛ او بهدنبال معنای تازهای از وطن است، معنایی که در آن، حتی در ویرانهها هم میتوان برای برافراشتن پرچم، جان داد.
•این روزها تمریناتتان را در چه شرایطی دنبال میکنید؟
خدا را شکر از نظر بدنی شرایط خوبی دارم و تمریناتم را بهصورت منظم دنبال میکنم. این روزها بیشتر روی بدنسازی، حفظ قدرت بدنی و آمادگی جسمانی تمرکز داریم. بهاحتمال زیاد خردادماه مسابقات انتخابی تیم ملی برگزار میشود.