ایده روز انلاین – علیاصغر درویش |در روزهایی که سایه سنگین جنگ و هیاهوی بمباران، آسمان ایران را تیره کرده بود، مردانی از جنس غیرت در ساحل سانیا برای آبروی یک ملت جنگیدند. سعید پیرامون، ستاره فوتبال ساحلی ایران، نه فقط با توپ که با قلبی آکنده از داغ دانشآموزان شهید میناب، روی ماسههای داغ چین حماسه آفرید. برای او، این قهرمانی نه یک مدال فلزی که پاسخی محکم به دشمن و تسلای دلی بود که برای آینده کودکان این سرزمین میتپید. پیرامون از شبهایی میگوید که در چابهار زیر آتش بود، اما در خیالش پرچم ایران را در دوردستها برافراشته میدید. او از لحظهای پرده برمیدارد که با لمس پلاک شهدای دانشآموز بر گردنش، مو بر تنش سیخ شد و قسم خورد که برای انتقام لبخندهای ناتمام آن کودکان، تا پای جان بجنگد. این روایت مردی است که از کوچههای خاکی سیدآباد تا قلههای آسیا، یک هدف بیشتر نداشته است؛ اثبات اینکه ایران حتی در سختترین شرایط، زانو نمیزند. پیرامون حالا با نگاهی به آینده، از دینی میگوید که فوتبال ساحلی به تاریخ ایران دارد؛ قهرمانی جهان، آرزویی که برای او و همتیمیهایش دیگر یک رویا نیست بلکه یک وعده حتمی است.
*قهرمانی وسط جنگ تحمیلی قطعا برای مردم و هواداران خیلی دلچسبتر بود اما این شرایط روی عملکرد بازیکنان تیم ملی تأثیر منفی نداشت؟