اقتصاد تحریم، میدان شعار نیست؛ میدان مهندسی قدرت ملی است. هر تصمیم درباره واردات، انتقال ارز، انتخاب بندر، قرارداد با شرکت یا استفاده از منابع بلوکهشده، بخشی از این مهندسی است.
بازار؛ گروه اصناف و بازرگانی: ماجرای وابستگی واردات کالاهای اساسی به شرکتهایی مانند کارگیل، استفاده محدود از منابع ۶ میلیارد دلاری ایران در قطر و تغییر تدریجی مسیرهای تجاری از امارات به عمان و پاکستان، بیش از آنکه موضوعی جناحی باشد، نشانهای از یک واقعیت سخت است: اقتصاد تحریم با شعار اداره نمیشود. در شرایطی که ایران سالانه به حدود ۱۵ تا ۲۰ میلیارد دلار منابع ارزی برای تأمین کالاهای اساسی نیاز دارد، هر خطای محاسباتی در مبادی واردات، کانالهای تسویه و مسیرهای حمل، میتواند به بحران قیمت، کمبود کالا و افزایش آسیبپذیری امنیت غذایی منجر شود.