به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، کیتی هولمز را بیشتر بهعنوان بازیگر میشناسند، اما او یکتجربه کارگردانی هم در پرونده هنری خود دارد؛ سال ۲۰۱۶ فیلم «همه چیزی که داشتیم» (All We Had) را ساخت که تا حدودی در زمره فیلمهای جادهای قرار میگیرد. اینفیلم ملودرام اجتماعی با فیلمنامهای اقتباسی از جاش بون ساخته شد که منبع اقتباسش رمانی با همیننام بهقلم آنی ویدروکس است که سال ۲۰۱۴ چاپ شد و دو سال بعد هم در قالب اینفیلم اقتباسی بر پرده سینما به نمایش درآمد.
داستان «همه چیزی که داشتیم» مربوط به سال ۲۰۰۸ و زمان بحران مالی برههای است که از ۲۰۰۵ تا چندسال بعد ادامه پیدا کرد. بحران مورد اشاره با انفجار حباب در بازار مسکن آمریکا شروع شد و باعث به وجود آمدن آدمهای بدهکار زیادی در نظام بانکی اینکشور شد؛ افرادی که خانههایشان بهعنوان ضمانت در گرو بانک بود و از آنها ستانده شد. اینضمانتها به نقدینگی تبدیل نشدند و بحران خود را در مراکز اعتباری نشان داد و در نهایت به کاهش میزان نقدینگی در نظام بانکی و اعتباری منجر شد.
قصه فیلم مورد اشاره و البته رمان «همه چیزی که داشتیم» درباره آنمقطع زمانی است. کیتی هولمز هم خود ایفاگر نقشی هولمز هم احتمالا روی همینحساب نقش اصلی فیلم خود را بازی کرده و دغدغههای مادرانهاش را هم در اجرای نقش و کارگردانی فیلم در نظر گرفته است.
«همه چیزی که داشتیم» در IMDB امتیاز شش از ده را کسب کرده و فیلم اجتماعی خوبی است. البته مشخص است که مثل فیلمهای دیگر آمریکایی تحویلش نگیرند چون فیلمهای اجتماعی که شرایط منفی و سختیهای زندگی را نشان میدهند، فقط توسط جماعتی ویژه در ایران است که فیلمهای خوب محسوب میشوند. به بیان سادهتر، فیلمهای آمریکایی باید گل و بلبل باشند تا خوب باشند و فیلمهای ایرانی، سیاهنمایی و بدبختی تا جایزه بگیرند!
صادق وفایی