«راز اقوام» دوست‌داشتنی‌ترین اثر من خاطرات مادربزرگ ر ا‌تداعی می‌کند

من رشد و پرورش استعداد را در گرو آموزش می‌دانم و معتقدم اگر از دوران ابتدایی بسیاری از زمینه‌سازی‌ها برای علاقه‌مندی به فرهنگ، ادبیات و هنر انجام شود، افراد در مسیر درست قرار می‌گیرند و با کشف استعداد‌های‌شان به دنبال پرورش آن خواهند رفت.

من رشد و پرورش استعداد را در گرو آموزش می‌دانم و معتقدم اگر از دوران ابتدایی بسیاری از زمینه‌سازی‌ها برای علاقه‌مندی به فرهنگ، ادبیات و هنر انجام شود، افراد در مسیر درست قرار می‌گیرند و با کشف استعداد‌های‌شان به دنبال پرورش آن خواهند رفت.

جوان آنلاین: طاهر شیخ الحکمایی از هنرمندان مجسمه‌ساز است که در آثار خود دست به جنسیت‌زدایی زده و همواره تلاش داشته از مفاهیمی جهان‌شمول استفاده کند تا هر بیننده‌ای، فارغ از قومیت یا ملیت با اثر او ارتباط برقرار کند. او با استعداد ذاتی و کار مداوم توانسته طی بیش از پنج دهه به خلق آثار بدیع بپردازد. حضورش در رویداد‌های داخلی و خارجی از او چهره‌ای شناخته شده در سطح ملی و فراملی ساخته و در طول سال‌ها در حوزه داوری بی‌ینال‌های مختلف هنری و امور اجرایی فعال بوده است. وی نشان درجه یک هنری مجسمه‌سازی را از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کسب کرده و از آثارش دو تندیس «رقص» در موزه هنر‌های معاصر تهران و «گاو» در موزه لالیت کالا هندوستان قرار گرفته است. شیخ‌الحکمایی ۱۴ آبان سال ۱۳۳۳ در شهر کازرون متولد شده و روزنامه «جوان» به بهانه سالروز تولد وی گفت‌وگویی با این مجسمه‌ساز داشته که می‌خوانید:
 
کشف استعداد مجسمه‌سازی چگونه انجام شد و چطور پی به این استعداد بردید؟
اگر به دوران کودکی برگردم، باید به این نکته اشاره کنم که در خانواده‌ام افراد علاقه‌مند به هنر وجود داشتند، اما گرایش من به مجسمه‌سازی شاید به این دلیل بود که مواد و مصالح اولیه در اختیارم بود. در محله‌مان سنگ‌تراشی وجود داشت و همیشه گل و گچ در دسترسم بود و من از همانجا ظرافت‌ها را دیدم. بعد‌ها با ورود به مدرسه و دیدن افراد علاقه‌مند به هنر در خانواده از محیط تأثیر بیشتری گرفتم و مجسمه‌سازی را شروع کردم. چنین شرایطی را می‌توان به جامعه هم تعمیم داد و فکر می‌کنم از این دست استعداد‌ها زیاد است و صرفاً با آموزش و جهت‌گیری درست پرورش داده می‌شود. 

نقش آموزش هنر در پروسه تبدیل یک فرد به هنرمندی فعال و شناخته شده، کجاست؟
من رشد و پرورش استعداد را در گرو آموزش می‌دانم و معتقدم اگر از دوران ابتدایی بسیاری از زمینه‌سازی‌ها برای علاقه‌مندی به فرهنگ، ادبیات و هنر انجام شود، افراد در مسیر درست قرار می‌گیرند و با کشف استعداد‌های‌شان به دنبال پرورش آن خواهند رفت. اینکه در دانشگاه‌های ما حتی دانشجویان نمی‌توانند از روی کتاب غزلی از حافظ بخوانند مایه تأسف است و به نظر می‌آید که آموزش و پرورش در دوران ابتدایی کم‌کاری داشته، چراکه اگر در مدارس بچه‌ها به ادبیات علاقه‌مند می‌شدند نظمی که در ادبیات و غزل و قصیده است در زندگی آن‌ها تأثیر می‌گذاشت. در من هم تمام این عوامل تأثیر گذاشت تا توانستم در مجسمه‌سازی رشد کنم. 

آموزش هنر و مجسمه‌سازی چه کمکی به افراد می‌کند؟ 
رشته‌های هنری و مجسمه‌سازی با هم پیوندی مشترک دارند و می‌تواند مسیر زندگی انسان‌ها و حال و احوال‌شان را بهتر کند. از این رو اگر از سوی آموزش و پرورش مورد توجه قرار گیرد به کیفیت زندگی افراد جامعه کمک خواهد کرد. خیلی از رشته‌هایی که در جامعه وجود دارد از طریق هنر می‌تواند آموزش داده شود و در مجسمه‌سازی هم آشناشدن کودکان با مصالح به بیان ذهنیت‌شان کمک می‌کند. 
مبانی بصری اگر در سنین پایین به بچه‌ها آموزش داده شود، افراد را در هر حرفه و شغلی به بهتر ارائه کردن محصول، خدمات و حتی در بحث فروش و انتقال مفاهیم کمک می‌کند و موفقیت در زندگی شخصی و هنری به دنبال خواهد داشت. 

خودتان هم در آموزش استعداد‌های جوان نقش داشته‌اید؟
من با تدریس، تجربیاتم را به دانشگاه آوردم تا دوستان هنرجو آن را دنبال کنند و خوشبختانه واکنش نسبت به آثار هنری زیاد شده و حالا غیر از تهران در تبریز و شیراز و دیگر شهر‌ها هم شاهد توجه به هنر هستیم. 

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *