بازار اجاره مسکن ایران با یک تناقض کمسابقه روبهرو شده است؛ تورم اجاره در مرداد ۱۴۰۵ به پایینترین سطح خود از آذر ۱۴۰۱ رسیده، اما مستأجران همچنان یکی از سختترین دورههای تأمین مسکن را تجربه میکنند. تورم نقطهبهنقطه اجاره ۳۱.۸ درصد و تورم سالانه آن ۳۲.۳ درصد اعلام شده، در حالی که سهم مسکن از هزینه خانوار به طور متوسط از ۵۰ درصد عبور کرده است. معنای این اعداد روشن است: اجارهبها هنوز گرانتر میشود، اما توان مالی مستأجران دیگر مانند گذشته اجازه جهش قیمت را نمیدهد. آیا بازار اجاره واقعاً به نقطه اشباع رسیده است؟
در نگاه اول شاید چنین آماری نشانه آرامشدن بازار باشد، اما یک نکته اساسی نباید فراموش شود: کاهش تورم به معنای کاهش اجارهبها نیست.