اقتصاد ایران در حالی با یکی از پیچیده‌ترین دوره‌های خود مواجه شده که تلاقی جنگ، فشارهای ساختاری و ضعف‌های مزمن، مسیر سیاست‌گذاری را به نقطه‌ای حساس رسانده است.

تکرار شوک‌های امنیتی در کمتر از یک‌سال، نه‌تنها خسارات مستقیم انسانی و مالی به همراه داشته، بلکه با مختل کردن زنجیره‌های تولید و کاهش فعالیت‌های اقتصادی، فشار مضاعفی بر تورم، رشد اقتصادی و سطح رفاه وارد کرده است.

در چنین شرایطی، اگرچه تمرکز بر حمایت از معیشت خانوارها از طریق تامین کالاهای اساسی و طراحی بسته‌های حمایتی هدفمند، ضروری است، اما پرسش کلیدی‌تر به حوزه‌ای برمی‌گردد که کمتر مورد توجه قرار گرفته: چگونه می‌توان تولید را زنده نگه داشت؟

حسین عباسی، اقتصاددان در سرمقاله‌ای در روزنامه دنیای اقتصاد نوشت، ت });
});
–>
<!– –>