نیم نگاهی به تعهدات ایران در مذاکرات وین!

جمع آوری سانتریفیوژها شاید بازگشت پذیری حدود ۶ ماه داشته یاشد اما وقتی زیرساخت‌ها را جمع آوری می‌کنید این دوره بازگشت پذیری به حدود ۲ سال می‌رسد که برای صنعت هسته ای ما دوره قابل قبولی نیست.
جمع آوری سانتریفیوژها شاید بازگشت پذیری حدود ۶ ماه داشته یاشد اما وقتی زیرساخت‌ها را جمع آوری می‌کنید این دوره بازگشت پذیری به حدود ۲ سال می‌رسد که برای صنعت هسته ای ما دوره قابل قبولی نیست.

گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو»، یادداشت دانشجویی؛ در این چند سطر بر این هستم که به بخش هایی از توافقنامه وین بپردازم که در موضوع فردو بحث شده است و انشاءالله در مطالب بعدی در مورد موارد دیگر صنعت هسته ای کشور مانند نطنز، اراک، بحث تحقیق و توسعه و مباحث دیگر همچون تحریم ها و قطعنامه ها و پروتکل الحاقی  بپردازم. لذا در این چند سطر سعی بر آن شد که در خلاصه ترین وجه ممکن وضعیت فردو در توافقنامه وین بحث شود.

 

اولین سوال برای ساخت تاسیسات فردو این بود که ایران چرا باید این تاسیسات را بسازد؟ جواب هم واضح بود تا قبل از تاسیسات فردو، عمده صنعت غنی سازی ایران در نطنز قرار داشت و نطنز به دلیل قرار گرفتن بر روی زمین از نظر مسائل امنیتی ضریب بسیار بالایی نداشت لذا شاهد آن بودیم که دشمن هرگاه میخواست شروع به جوسازی رسانه ای بکند (که همگان می‌دانیم فقط جنبه رسانه ای داشته و قدرت اجرای آن را ندارد) اعلام می‌کرد که در صورت بروز تخاصم بین ایران و آنها تاسیسات غنی سازی نطنز را مورد هدف قرار می‌دهد.

منبع  : خبرگزاری دانشجو

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *